เมื่อทุกคนได้ยินเขาพูดเช่นนั้น ก็พร้อมใจกันกลอกตาใส่เขา
ท่านเหอรินชาให้เขาถ้วยหนึ่ง แล้วถามขึ้นมาลอย ๆ ว่า “เช้าวันที่ 21 ผู้นำสูงสุดผู้เฒ่าจะไปส่งสะใภ้คนเล็กของท่านออกเรือนจริงหรือ”
“ไม่อย่างนั้นแล้วจะให้ทำอย่างไรล่ะ”
หลังจากท่านผู้เฒ่านั่งลงบนม้าหิน ก็ยกถ้วยขึ้นจิบชาแก้กระหายทันที “ผู้นำสูงสุดผู้เฒ่าไม่เพียงจะไปด้วยตัวเอง ยังให้ท่านตงจัดเตรียมสินสอดให้เหนียนเหนียนที่บ้านเราไว้อีกตั้งมากมาย!”
เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้น ก็สบตากันด้วยความประหลาดใจ “ถึงกับเตรียมสินสอดให้ด้วยหรือ”
ผู้นำสูงสุดผู้เฒ่าทำเช่นนี้ แทบไม่ต่างอะไรกับการส่งลูกสาวตัวเองออกเรือนเลยไม่ใช่หรือ
ท่านผู้เฒ่ายิ้มจนตาหยี “ใช่แล้ว ของที่เตรียมไว้มีไม่น้อยเลย”
ผ้าห่มฝ้าย 2 ผืน ผ้าห่มขนสัตว์ 2 ผืน เครื่องนอน 4 ชุด กระติกน้ำร้อน 2 ใบ อ่างเคลือบ 2 ใบ เสื้อผ้าผู้ชายและผู้หญิงอย่างละ 2 ชุด ยังมีหมวก รองเท้า ถุงมือ เสื้อกั๊ก เสื้อบุนวม กางเกง เสื้อคลุม และอีกมากมาย...
นอกจากนี้ยังยัดซองแดงหนา ๆ ให้ซูเนี่ยนเวย์อีกซองหนึ่ง
บอกว่าเป็นเงินสำรองกล่องหอมที่มอบให้เธอเพิ่มเติม
ตอนนั้นเขาเหลือบมองแวบหนึ่ง คิดว่าในซองแดงนั้นมีเงินอย่างน้อย 600 หยวน
แต่ท่านผู้เฒ่าฟู่ไม่คิดว่าตนเองจะกะจำนวนเงินต่ำไป เพราะในซองแดงนั้นต่งเยาใส่เงินไว้ 888 หยวน เทียบได้กับเงินสำรองกล่องหอมที่พ่อแม่เตรียมไว้ให้ลูกสาวของตนพกติดตัว
แน่นอนว่า ยังมีความหมายอีกชั้นหนึ่ง นั่นคืออยากใช้สิ่งนี้บอกทุกคนว่า ซูเนี่ยนเวย์มีตระกูลเซี่ยคอยหนุนหลัง
“อ้อ จริงสิ พูดถึงเรื่องนี้แล้ว พวกท่านที่เป็นผู้ใหญ่ไม่ควรเตรียมไว้คนละสองชุดหรือ”