พี่ชายฟู่เอ่ยเสียงต่ำเห็นด้วยว่า “ตำแหน่งนี้ไม่ได้แย่งชิงกันง่าย ๆ ด้วยประสบการณ์ของหลี่กั๋วตง เขาถูกตัดออกเป็นคนแรกแน่!”
“อีกอย่าง ลูกสาวคนที่สี่ของบ้านเขาก็ไม่ใช่คนที่รับมือได้ง่าย ๆ”
“คิดจะให้หลี่หมานชิวยอมแต่งงานกับเจ้าสำรวยเสเพลของตระกูลกัวตามชะตากรรมที่กำหนดไว้ แผนของหลี่โกวตั้นคงได้แต่คว้าน้ำเหลว!”
พอได้ยินฟูจิ่งไห่พูดถึงลูกสาวคนที่สี่ของหลี่โกวตั้น ทุกคนก็เข้าใจขึ้นมาทันที
นิสัยของหลี่หมานชิวไม่ได้ว่าง่ายเหมือนพี่สาวอย่างหลี่หมานชวน ตั้งแต่เด็กเธอก็เป็นคนเอาแต่ใจและปากกล้า ไม่เคยยอมใคร
เรื่องที่เธอไม่เต็มใจทำ ต่อให้เป็นพ่อแม่ของเธอก็ยังบังคับไม่ได้
ถ้าหลี่โกวตั้นยืนกรานจะส่งหลี่หมานชิวแต่งเข้าตระกูลกัว สุดท้ายไม่แน่ว่าตำแหน่งราชการของเขาจะพลอยเสียไปด้วย!
ตอนนั้นไม่มีใครคาดคิดว่า อีกไม่กี่วันต่อมา ตำแหน่งของหลี่กั๋วตงจะหลุดมือไปจริง ๆ แต่ไม่ใช่เพราะลูกสาวทำให้เขาพัง เป็นลูกชายคนโตสุดที่รักของเขาต่างหากที่เป็นตัวการ!
ขณะที่คุณยายกำลังจะพูดอะไร ฟูจิ่งเย่ก็ชิงเอ่ยขึ้นก่อน
“พี่ใหญ่ ให้คนไปสืบเรื่องลูกชายคนโตของหลี่กั๋วตงหน่อย คนคนนี้...มีปัญหา!”
ฟูจิ่งเย่พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
เมื่อเห็นสีหน้าเขาเต็มไปด้วยแววอำมหิต พี่ชายฟู่ก็พลอยเคร่งขรึมขึ้นมา
พ่อของฟู่มองลูกชายคนที่สามด้วยสีหน้าจริงจังเช่นกัน
“หมานสาม แกรู้อะไรมาใช่ไหม?”
“ผมให้เหนียนเหนียนคำนวณดวงชะตาของลูกชายคนโตตระกูลหลี่ แล้วก็ให้คนไปสืบเรื่องเขา พบว่าผลงานความดีความชอบของเขา อย่างน้อยครึ่งหนึ่งก็ไม่ใช่ของเขาเอง”