เฮ่อเจิงอยู่ในลานบ้าน กำลังเตรียมตัวอาบน้ำเย็น ตอนนี้ปลายเดือนพฤษภาคมแล้ว อาบน้ำเย็นกลับทำให้รู้สึกสดชื่นกว่า พอเห็นฟูจิ่งเย่เดินลงมา เขาก็วางถังลงกับพื้นแล้วเดินเข้าไปหา
“น้องสะใภ้หลับแล้วหรือยัง?”
เฮ่อเจิงลดเสียงถาม “เมื่อกี้ฉันหาโอกาสถามนายไม่ได้สักที เรื่องนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมถึงมี...” ทหารรับจ้างนานาชาติมากมายขนาดนี้วิ่งมาลอบสังหารพวกเรา
นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ในลานบ้าน ซึ่งไม่ปลอดภัย เขาจึงรีบหยุดพูด แล้วกวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง พอแน่ใจว่าไม่มีใครจับตาดูอยู่ ก็ส่งสายตาให้ฟูจิ่งเย่
จากนั้นทั้งสองก็เดินเข้าไปในห้องที่เฮ่อเจิงพักอยู่
ทันทีที่เข้าห้อง เฮ่อเจิงก็มองฟูจิ่งเย่อย่างจริงจังแล้วถามขึ้น
“ฟู บอกความจริงกับฉันมาสิ พวกนั้นมุ่งเป้ามาที่พวกเรา หรือมุ่งเป้ามาที่ภรรยาของนายกันแน่?”
ตามหลักแล้ว ข่าวที่พวกเขาเดินทางออกนอกประเทศไม่น่าจะรั่วไหล เพราะคนที่รู้เรื่องภารกิจนี้มีน้อยมาก แต่พวกเขากลับถูกลอบสังหารทันทีที่มาถึงประเทศพม่า ยิ่งตอนเห็นทหารรับจ้างทยอยกันโผล่ออกมาไม่ขาดสาย...
ความคิดแรกของเขาคือ คนพวกนี้มาฆ่าซูเนี่ยนเวย์!
เพราะซูเนี่ยนเวย์เป็นนายทุน มีธุรกิจอยู่ในมือมากมายนับไม่ถ้วน เมื่อผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง คู่แข่งจะจ้างคนมาฆ่าเธอก็ฟังขึ้นทั้งนั้น
จะว่าเฮ่อเจิงอ่อนไหวเกินไปก็ไม่ได้ เพราะสัญชาตญาณของเขาแม่นยำมาตลอด แทบไม่เคยพลาด