เมื่อเห็นว่าเข็มฉีดยาห่างจากต้นแขนเพียงหนึ่งเซนติเมตร ขอแค่ออกแรงอีกนิดเดียว ปลายเข็มก็จะทิ่มเข้าไปในแขนทันที
แต่ในจังหวะที่ปลายเข็มกำลังจะแทงลงบนแขน คนที่ถูกวางยาสลบจนหมดสติกลับลืมตาพรึ่บขึ้นมา แล้วคว้ามืออีกฝ่ายไว้ทันที หญิงสาวคิดในใจว่าแย่แล้ว พลางรู้ตัวว่าตนถูกหลอก
เธอหยิบผงยาสลบออกมาโปรย แล้วหันหลังเตรียมวิ่งหนี
แม้หญิงสาวจะเคลื่อนไหวรวดเร็วและมีปฏิกิริยาว่องไวมาก แต่ซูเนี่ยนเวย์เร็วกว่า
เธอดีดตัวพลิกลงจากเตียงในพริบตา
จากนั้นกวาดขาอย่างคล่องแคล่ว จนอีกฝ่ายล้มลงกับพื้น
แต่หญิงสาวคนนี้ก็เป็นคนฝึกวิชาการต่อสู้มาเหมือนกัน เธอรีบดีดตัวลุกขึ้น ก่อนต่อยซูเนี่ยนเวย์ที่ปลอมตัวเป็นต่งเยา พร้อมกับเอื้อมมือไปควักปืนที่เอว
รวดเร็วอย่างกับอะไรดี
วินาทีถัดมา ปืนสั้นกระบอกหนึ่งก็มาอยู่ในมือเธอ
“คุณเป็นใคร พูดมา! คนป่วยในห้องอยู่ที่ไหน คุณซ่อนเธอไว้ที่ไหน?” อีกฝ่ายซักไซ้ซูเนี่ยนเวย์ด้วยภาษาจีนกลางมาตรฐาน พร้อมเล็งปากกระบอกปืนไปที่หน้าผากของเธอ
ซูเนี่ยนเวย์แค่นหัวเราะ “พูดมากจริง!”
พูดจบ เธอก็ลงมือทันทีโดยไม่ลังเล
เมื่อเห็นดังนั้น หญิงสาวก็เหนี่ยวไกทันที ทว่าวินาทีถัดมา มือขวาของเธอก็เจ็บแปลบ ปืนที่ถืออยู่หล่นจากมือและไปอยู่ในมือซูเนี่ยนเวย์ ส่วนปากกระบอกปืนก็หันกลับมาเล็งหว่างคิ้วของเธอ
ทุกอย่างเกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ หญิงสาวที่เดิมทีมั่นใจว่าจะชนะกลับพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง
“คุณ...” ที่แท้ก็เป็นคนฝึกวิชาการต่อสู้เหมือนกัน
