ตอนกลางวันเธอยุ่งอยู่กับการช่วยคน จึงไม่มีเวลาสนใจเฮ่อเสี่ยวเยว่ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเรื่องนี้จะจบลงแค่นั้น
เดิมทีสือชีก็เกือบจะลงมือสั่งสอนเฮ่อเสี่ยวเยว่อยู่แล้ว แต่ถูกเธอห้ามไว้
เธอจะจัดการด้วยตัวเอง
ในเมื่อปากของเฮ่อเสี่ยวเยว่เหม็นนัก ก็ให้วิญญาณเด็กทั้งสองไปช่วยชำระล้างปากสกปรกนั่นให้สะอาดเสียเลย!
ตอนบ่ายระหว่างนั่งคุยเล่นที่บ้านพี่สะใภ้ซูหรง เธอได้ยินพี่สะใภ้ทั้งสองพูดถึงเฮ่อเสี่ยวเยว่ขึ้นมานิดหน่อย ว่าเพิ่งมาถึงค่ายทหารก็หมายตาฟูจิ่งเย่ ชายที่โดดเด่นที่สุดในกองทัพเข้าแล้ว ส่วนทหารที่พี่ชายกับพี่สะใภ้แนะนำให้ เธอไม่ถูกใจสักคน
สายตาสูงไม่ธรรมดา อยากแต่งงานกับฟูจิ่งเย่เพียงคนเดียวเท่านั้น
เพราะอย่างนั้นเธอจึงเป็นปฏิปักษ์กับซูเนี่ยนเวย์ ถึงขั้นเกลียดชังเลยทีเดียว!
เพราะในสายตาของเฮ่อเสี่ยวเยว่ การปรากฏตัวขึ้นอย่างไม่คาดฝันของซูเนี่ยนเวย์เป็นคนแย่งฟูจิ่งเย่ไป ทำให้ฝันหวานของเธอสลายลง พอเห็นซูเนี่ยนเวย์กำลังจะถอนพิษให้ลูกชายของเหวินซูหรง เธอก็อดรนทนไม่ไหว กระโดดออกมาขัดขวางทันที
ในเมื่อเธอชอบทำตัวเป็นกุ้งดีดขันนัก งั้นก็จัดให้สมใจ!
แม่อู๋เองก็ต้องได้ลองลิ้มรสความหวานบ้างเหมือนกัน!
ไม่นานนัก เสียงร้องตกใจสุดขีดสองเสียงก็ดังขึ้นในอาคารครอบครัวทหารอย่างกะทันหัน เสียงหนึ่งแหลมสูงจนทะลุหลังคา ก่อนจะพุ่งก้องขึ้นสู่ท้องฟ้า
“ผี! มีผี!”
จู่ ๆ ก็มีผีไร้หัวสองตนโผล่ขึ้นมาในห้อง เฮ่อเสี่ยวเยว่ตกใจจนกลิ้งตกจากเตียง ใบหน้าซีดเผือด ขาทั้งสองข้างสั่นระริกไม่หยุด