“จะกลืนข้างั้นรึ?”
“งั้นข้าจะให้เจ้ากลืนจนท้องแตก!”
เย่หานคำรามเย็นชา ทั่วร่างเปล่งแสงสีทองระยิบระยับ ชั่วพริบตานั้นเหวี่ยงหนึ่งการโจมตีขึ้นสู่แผ่นฟ้า
การโจมตีหนึ่งดั่งมังกรเทพถือกำเนิด เหวี่ยงกรงเล็บบดขยี้แผ่นฟ้า ทำลายสรรพสิ่ง
หัตถ์แห่งวิถีมังกร……กรงเล็บมังกรพลิกฟ้า!
หนึ่งการโจมตีสุดยอดแห่งยุค ยิ่งใหญ่สุดขอบฟ้า ทุบทำลายความว่างเปล่า ลบล้างมหาวิถีทั้งปวง
ในตำนานยุคโบราณกาล เผ่ามังกรก่อความวุ่นวายเหนือแผ่นดิน มังกรยักษ์แห่งเก้าสวรรค์พราดผ่านห้วงดารา เหวี่ยงกรงเล็บหนึ่งครา ดวงดาวแตกกระจาย ทางช้างเผือกมลายหาย บดขยี้ทุกสิ่งให้ราบเป็นหน้ากลอง
กรงเล็บมังกรพลิกฟ้า คือวิชาสังหารสุดยอดที่เผ่ามังกรสืบทอดและบ่มเพาะมาแต่กาลอดีตไกลโพ้น
ตูม!
พลังสยองทั้งสองประการประจันหน้ากัน
กรงเล็บมังกรไร้เทียมทาน ทว่ากลางทางถูกดูดกลืนพลังไปเกือบมากพัน
แรงสะเทือนที่เหลือปะทะเข้าปากกลืนกินแห่งแผ่นฟ้า ชั่วขณะกระตุ้นให้เกิดคลื่นซ้อนคลื่นไม่รู้จบ
ร่างของเย่หานสะดุดโฉลก ราวกับยืนหยุดตัวเองในความว่างเปล่าไม่ได้ ตรงข้ามกันถูซื่อกู่ตี้และฮั่นไห่ต้าตี้ยังคงใบหน้าเย็นเฉียบ จิตฆ่าฟ้าคลุมไปทั่วยังไม่เสื่อมถอย
เทียนตี้ทั้งสองดูละหายใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าเย่หานจะยังระเบิดพลังรุนแรงเช่นนี้ได้ ทั้งที่อยู่ในสนามที่พลังและจิตวิญญาณถูกดูดกลืน ถูกผนึกสยบ
แต่ผลลัพธ์ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้ ไม่ว่าเย่หานจะเข้มแข็งเพียงใด วันนี้เขาก็ต้องตาย
“กลืน!”
ถูซื่อกู่ตี้ปล่อยอักขระหนึ่งออกมาอีกครั้ง
เจตจำนงองค์แท้ของเขาเชื่อมโยงกับแผ่นฟ้า บูชายันลงบนปากกลืนกินสยองนั้น
