เย่หานออกมือ ราวกับเกิดการแปรเปลี่ยนถึงขีดสุด
ในพริบตา ฝ่ามือใหญ่ปรบออกไป หนึ่งการโจมตีอันหาที่เสมอมิได้ประจักษ์ขึ้น ราวกับฟ้ากว้างถูกรื้นพังลงทั้งผืน
ฉากอันหฤหร้าน่าสะพรึงปรากฏขึ้น — แท่งจารึกมหาวิถีแห่งท้องนภาดวงที่สองแตกสลายอีกครั้ง
"เร็ว! เร็วผนึกมันเดี๋ยวนี้!"
ท่ามกลางเก้าจักรพรรดิ เสวียนจีหนวี่ตี้และปูเมี่ยเจี้ยนตี้ร้องขึ้นพร้อมกัน ด้วยความตกตะลึงหวาดหวั่นยิ่ง
แท่งจารึกมหาวิถีแห่งท้องนภาดวงที่เหลืออีกเจ็ดทำลายลงใส่เย่หานพร้อมเสียงกูบ
เย่หานหัวเย็น: "หากเป็นแท่งจารึกมหาวิถีแห่งท้องนภาแท้ หนึ่งการโจมตีย่อมบดขยี้แดนดาราจงพินาศ สังหารสรรพชีวิตทั้งโลกได้ แต่สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงเงาสะท้อนย่อส่วนของแท่งจารึกเท่านั้น จะทำข้าได้อย่างไร?"
ฝ่ามือใหญ่ฟันขวางสวรรค์ เจวิธีผนึกสวรรค์ถูกเคลื่อนใช้ออกมา ฝ่ามือนิ้วพลิ้วไหว พลิกฟ้าคว่ำดิน
หนึ่งการโจมตีสังหาร แท่งจารึกมหาวิถีแห่งท้องนภาดวงที่สามแตกสลายพร้อมเสียงดังสนั่น
ทันใดนั้น เย่หานเปลี่ยนฝ่ามือเป็นหมัด หนึ่งหมัดทะลวงผ่านฟ้าดิน ราวกับกลืนภูผาแม่น้ำทั้งหุบเขา อำนาจกดดันสวรรค์ รับศึกตรงหน้ากับแท่งจารึกอีกดวง
ปัง!
เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง
ฉากอันน่าสะพรึงยังคงดำเนินต่อไป
แท่งจารึกมหาวิถีถูกทำลายระเบิดไม่หยุดยั้ง หาทางผนึกเย่หานในยามนี้ไม่ได้เลย
การก้าวข้ามขอบเขต แม้เพียงก้าวหนึ่ง แต่สำหรับตัวเย่หานเองราวกับเปลี่ยนกระดูกเปลี่ยนชะตา
ยามนี้ เขาลี้ลับยิ่งกว่าเดิม วิชาอิทธิ์สูงส่งจนมองไม่ทะลุ
แม้เพียงหมัดเดียว ฝ่ามือหนึ่ง ย่อมแฝงหัวใจแห่งวิถียุทธ์อันสูงสุดของโลก ให้คนไขไม่ออก ไม่ต้องพูดถึงสรรพชีวิตนับไม่ถ้วนในแดนดารา แม้บรรดาผู้แข็งแกร่งแห่งนภาทั้งหลายที่มองดูศึกจากฟากฟ้าในยามนี้ ก็ยังมองไม่เห็นแก่นแท้ที่ซ่อนอยู่ในทุกการโจมตีของเย่หาน