บนผืนปฐพีแห่งนี้ พรรคพวกที่เย่หานนำมาต่างอยู่รวมกันเป็นหมู่คณะ รวมทั้งสิ้นกว่าหนึ่งพันห้าร้อยชีวิต
แต่กลุ่มผู้เชี่ยวชาญที่เดินมาจากด้านหน้า จำนวนก็ไม่ใช่น้อย มีมากถึงสองพันกว่าชีวิต ทั้งยังมีมหาเซียนและเซียนสวรรค์จำนวนมาก ผู้กำเนิดลมปราณสองดวงก็มีมิใช่น้อย
อัจฉริยะที่มีลมปราณถึงสามดวงก็มีหลายคน แต่สิ่งที่ทำให้เจี้ยนเฉินและพวกรู้สึกระวังระวังที่สุด คือร่างที่เดินนำหน้ามาที่สุดนั้น แผ่วิญญาณอันน่าสยองออกมาโดยปริยาย ชัดเจนว่ามีลมปราณถึงสี่ดวงในกาย
ในโลกแห่งวิถีศักดิ์สิทธิ์เช่นทุกวันนี้ อัจฉริยะที่กำเนิดลมปราณสามดวงแม้จะหาได้ยาก แต่ก็ยังมีอยู่บ้าง
หากแต่ผู้ที่กำเนิดลมปราณสี่ดวง นั่นแหละคือแท้จริงราชันแห่งอัจฉริยะ ราชันแห่งยอดมนุษย์ แทบทุกคนมีสิทธิ์ก้าวเข้าสู่ทางแห่งความเป็นความตายกลางดาราภาคย์ต่อไป
"เย่หานบอกว่า ให้พวกเราจัดการเองตามที่เห็นสมควร!"
ไป๋เย่มองไปยังเจี้ยนเฉิน แล้วกางมือทั้งสองออก
เจี้ยนเฉินอึ้งไปจนสำลัก จิตใจแทบแตกสลายจากความอัดอั้น
ใครเขาทำกันแบบเย่หาน?
ก็เย่หานนั่นแหละที่สั่งให้เขาออกมือขับไล่หลินจื่อเหยียนไป จนทำให้วันนี้มีแต่เรื่องยุ่งยากไม่จบสิ้น
ตอนนี้หลินจื่อเหยียนยังหาอัจฉริยะผู้มีลมปราณสี่ดวงมาช่วยอีก
พอรอจนเย่หานกลับมาได้ ผลปรากฏว่าอีกฝ่ายทิ้งประโยคเดียวว่า ใครก่อเรื่องให้จัดการเองตามที่เห็นสมควร?
"หลินจื่อเหยียน เจ้าหมายความว่าอย่างไร?"
มองกลุ่มคนด้านหน้าที่ค่อยๆ บีบเข้ามา เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วลึก
"หมายความว่าอย่างไร? เจี้ยนเฉิน เจ้าสิ่งไม่รู้จักดีรู้จักชั่วนี่ ให้โอกาสเจ้ามาแล้วสองครั้ง ยังไม่ยอมตอบตกลงอีก? ให้ศิษย์พี่เป่ยเสวียนต้องมาด้วยตนเองงั้นรึ? เป็นโอกาสสุดท้ายของเจ้า ส่งวิธีบำเพ็ญชนิดนั้นที่เจ้าปฏิบัติอยู่มา แล้วปล่อยให้คนพวกนี้ข้างหลังเจ้าตามพวกเราไปยังทางแห่งความเป็นความตายกลางดาราภาคย์ งั้นเรื่องระหว่างเราก็ถือว่าจบกัน"