รื้น!
เย่หานก้าวออกหนึ่งบาท ชั่วขณะนั้นเองก็ปล่อยหมัดออกไป
สุญญากาศคำรามก้องระงม แสงประกายหมัดสะเทือนฟ้าทะลุผ่านสุญญากาศแห่งสวรรค์ปฐพี ดุจเทพสายฟ้าระเบิด สะเทือนใจสวรรค์ทั้งมวล
พลังปราณน่าพรึงกลัวประสานกับเจตจำนงสวรรค์มนุษย์ภายในกายของเย่หาน ณ วินาทีนั้นตัดขาดแนวหน้า ลบล้างเวหาทั้งผืนให้สูญสิ้น
ได้ยินเพียงเสียงคำรามดังสยอง ร่างของบุตรเทพอ๋องปีศาจสะท้านสะเทือนอย่างรุนแรง แตกสลายณ ที่ตรงนั้น ถูกทะลุผ่านจนสิ้น
ร่องรอยแห่งวิถีทั้ง 60 สายนั้น ยิ่งกว่าของเย่หานซึ่งมีเพียง 49 สายอยู่มาก แต่ก็ไร้ความหมาย
ช่องว่างสิบกว่าสายนี้ เย่หานพึ่งสายเลือดสิบวงและร่างมังกรไร้พ่ายชั่วนิรันดร์ในปัจจุบัน ก็ชดเชยได้อย่างไม่ยากเย็น
เสียงคำรามดังต่อเนื่อง เหนือหลังคาสวรรค์ วิญญาณยุทธ์ดวงหนึ่งผุดขึ้น หนีตายโดยไม่เลือกทาง พุ่งหนีไปยังแดนไกล
“สูญ!”
เย่หานมีเพียงคำเดียว
เนตรราชันมังกรถูกปลุกเร้า แสงเนตรสีทองทะลุผ่านสุญญากาศ ณ วินาทีนั้นกลายเป็นลำแสงแห่งการทำลายล้าง
วิญญาณยุทธ์ของบุตรเทพอ๋องปีศาจเพิ่งหนีออกจากเวทียุทธ์ได้ไม่ถึงร้อยเมตร ก็จี่หายเป็นธุลี กลายเป็นความว่างเปล่า
“มิ...!”
เจ้าสำนักอ๋องปีศาจเดือดดาลโกรธกรี๊ด
แต่ทว่าทันทีที่เขาก้าวออกหนึ่งบาท พุ่งเข้าโจมตีเวทียุทธ์ด้วยความเกรี้ยวกราด แขนกาอันน่าอัศจรรย์หนึ่งก็เสด็จลงมาจากส่วนลึกแห่งกาลอวกาศ ทับลงบนกระหม่อมเจ้าสำนักอ๋องปีศาจอย่างหนักหน่วง
“อะไรนะ?”
เหล่าผู้แข็งแกร่งมองผ่านไป จึงเห็นประมุขพระวิหารบัญชากฎเสด็จปรากฏกายขึ้นเมื่อใดไม่ทราบ
บุคคลผู้นี้ก่อนหน้านี้ช่วยตำหนักกระบี่โบราณและตำหนักอ๋องปีศาจฯ กดขี่เย่หาน แต่บัดนี้กลับลงมือขวางเจ้าสำนักอ๋องปีศาจด้วยตนเอง