ความตายแล้วฟื้นคืนชีพ ย่อมเป็นไปไม่ได้
เงาสองดวงนี้ คือภาพลวงตาที่ถูกรวบรวมขึ้นจากรอยประทับอันไร้เทียมทานและเจตจำนงอันสูงส่งซึ่งซ่อนอยู่ภายในหัวใจของบรรพบุรุษปีศาจเย้า และบรรพบุรุษปีศาจโม
ผู้แข็งแกร่งระดับพิศวงแม้จะสิ้นชีพไปแล้ว ก็มิได้ระเหยสูญสลายจนไม่เหลือร่องรอย การณ์ของสิ่งมีชีวิตระดับบรรพบุรุษปีศาจเย้าและบรรพบุรุษปีศาจโมนั้น รอยประทับที่ฝังอยู่ในหัวใจย่อมน่าสะพรึงกลัวเกินกู้
แต่น่าเสียดาย วันนี้เมื่อรอยประทับทั้งสองปรากฏออกมา ก็มิอาจสั่นคลอนเย่หานในวินาทีนี้ได้เลย
จากร่างของเย่หาน มีพลังอำนาจแห่งราชันย์มังกรอันบรรยายไม่ถูกคลี่คลายออกมา แวบหนึ่งดูเหมือนจะมีเจตจำนงอันน่าสะพรึงกลัวเกินกู้กำลังก่อกำเนิดขึ้น บีบอัดกดขี่เจตจำนง พลังอาถรรพ์ และรอยประทับของบรรพบุรุษปีศาจทั้งสองลงจนหมดสิ้นโดยไร้รูปลักษณ์
"เก้าขั้วคือสูงสุด ครองอำนาจเหนือใต้หล้า!"
"พระราชปณิธานราชันย์มังกรเก้า ผนึกข่มมหาวิถีทั้งปวง!"
ชั่วขณะหนึ่ง เย่หานเปล่งถ้อยคำสิบหกตัวอักษร ราวกับกำลังท่องบทประกาศอันไร้เทียมทาน
ทุกตัวอักษรที่เปล่งออกมา ล้วนบรรจุหลักความจริงอันสูงส่ง บรรจุแก่นแท้แห่งวิถียุทธ์อันบรรยายไม่ถูก และสั่นพ้องกับสรรค์สรวง ท้องดารา และมหาวิถี
เจตจำนงของเขากำลังเลื่อนขึ้นสู่อันดับสูงสุด พลังแห่งมหาบทที่รวมตัวขึ้นรอบกายเติบใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงสภาวะสุดขอบเขต
ในที่สุด ณ ชั่วขณะนี้เอง เย่หานแกว่งแขนขึ้น ชี้ไปยังห้วงว่างเบื้องบน "ผนึกมันลงให้ข้า หลอมมันเข้าด้วยกัน!"
น้ำเสียงของเย่หานสั่นสะเทือนท้องดารา น่าอัศจรรย์ใจ
ปรากฏการณ์เหลือลักษณ์บังเกิดขึ้น ได้ยินเสียงมังกรคำรามทั้งเก้าสายดังก้องกัมปนาททั่วท้องดาราที่สั่นสะเทือนกาลก่อนกาลหลัง
ชั่วอันเดียว ภาพมังกรทั้งเก้าพุ่งทะลุออกมาจากร่างเย่หานอย่างรุนแรง