"พวกเราคือเทียนตี้ผู้ลงมาโปรด ยังไม่คุกเข่ากราบไหม!"
เบื้องบนห้วงว่างเปล่า ชายหนุ่มผู้หนึ่งคิ้วและดวงหน้าไร้ความปรานี จ้องมองลงมายังเย่หานอย่างเยือกเย็น
"รอดชีวิตฝืนคลำทางมาถึงวันนี้ก็ยากเย็นนัก ส่งโลหิตอันไร้พ่ายแห่งอนันตกาลมา ส่งทุกสิ่งในชาติปางก่อนมา ข้าจะไว้ชีวิตให้ตายเป็นศพสมบูรณ์!"
อีกผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น
เงาเก้าร่างยืนอยู่ตรงนั้น ดุจภูเขาเทพสวรรค์เก้าลูกแห่งยุคโบราณกาลที่ไม่มีวันสูญสลาย ไร้ผู้ใดเอาชนะ ศักดิ์สิทธิ์เลิศเลอ
"ลงมือเองเชียวนะ ไม่กลัวจะติดค้างอยู่ที่แดนดาราตลอดกาลหรือ?"
เย่หานไม่แยแสอิทธิฤทธิ์ใดทั้งสิ้น น้ำเสียงยังคงเย็นเฉียบเช่นเคย
ชาตินี้ แม้เขายังไม่ได้ไปถึงจุดสูงสุด แต่ครั้งอดีตเคยแบกรับการบดขยี้จากเจตจำนงแห่งวิถีราชันย์และเจตจำนงแห่งวิถีจักรพรรดิบนร่างของราชันย์มังกรห้ากรงเล็บสีทอง ผ่านวิบากนั้นมาแล้ว ย่อมภูมิใจต่ออิทธิฤทธิ์ที่เก้าผู้นี้ปล่อยออกมาไปโดยปริยาย
"ตัวเจ้าในอดีต ฝีมือแท้จริงเข้าถึงขอบฟ้า พลังยุทธ์สั่นสะเทือนโลก!"
อีกผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น แววความระลึกถึงอดีตผุดขึ้นบนใบหน้า "ช่วงเวลานั้น ช่างน่าอัดอั้นจริง ๆ เจิ้นเทียนหลงตี้เหยียบมองท้องฟากฟ้า พวกเรามหาจักรพรรดิสวรรค์ทั้งเก้าต้องก้มหัวใต้อิทธิฤทธิ์ของเจ้า"
"ทุกอย่างล้วนเป็นประวัติศาสตร์ไปแล้ว นับตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน พวกเราทั้งเก้ายืนต้นตลอดอนันตกาล ชั่วนิรันดร์ไม่มีวันพังทลาย!"
อีกหนึ่งผู้เอ่ยอย่างเยือกเย็น
เทียนตี้ทั้งเก้า ดุจกำลังระลึกถึงวันวาน และถอนใจในวันนี้
กาลเวลาเปลี่ยนแปลงไป ทุกสิริสมบัติของเจิ้นเทียนหลงตี้ล้วนกลายเป็นอดีต ไม่มีผู้ใดไร้พ่ายตลอดกาล เจิ้นเทียนหลงตี้ก็เช่นกัน
หากจะกล่าวว่าผู้ไร้พ่ายตลอดหมื่นยุค ผู้ไม่เคยแพ้นับแต่โบราณกาล ก็มีเพียงพวกเขาทั้งเก้าเท่านั้น