ม่านสุญญากาศแห่งฟ้าเก้าชั้น
ขณะที่เย่หานเดินทางไปเรื่อย ๆ ในความว่างเปล่าไม่ไกลนัก ใบหน้าไร้อารมณ์ชาด้านก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกันทีละดวง
"ฆ่า!"
เหล่าผู้คนเมื่อปรากฏกาย ต่างดำเนินวิถีสังหารสะเทือนโลก วรยุทธ์และเทพญาณอิทธิฤทธิ์นานาประการพุ่งเข้าใส่เย่หานโดยไม่แคร์ชีวิต
ตลอดสิบวันที่เขาปิดประตูบำเพ็ญ ทุกวันล้วนมีผู้คนไล่เลียงเข้าใกล้เทือกเขาสวรรค์ทั้งเก้า มิยอมละความหวัง คอยแสวงหาโอกาสที่จะจัดการเขา
บัดนี้เย่หานออกจากเทือกเขาสวรรค์ทั้งเก้า คนบางกลุ่มจึงกดข่มความใจร้อนไว้ไม่ได้อีกต่อไป
วรยุทธ์นานัปการพุ่งเข้ามา เรียกได้ว่าสะเทือนฟ้าสะเทือนปฐพี หาใช่เรื่องที่จินตนาการได้ง่ายไม่
ในนั้นมีทั้งปรมาจารย์ยุทธ์และจักรพรรดิยุทธ์ลงมือ ทุกหมัดทุกฝ่ามือล้วนกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน แข็งแกร่งเหลือเกิน
แต่ก็ไร้ประโยชน์ แม้เล็กน้อยก็ไม่อาจทำร้ายเย่หานได้
พลังของประกาศิตแห่งอมตะน่าสยองเหลือเกิน ก่อตัวเป็นเขตแดนสุญญากาศไร้รูปลักษณ์ ปิดกั้นพลังทั้งปวงไม่ให้แทรกซึม
กระทั่งพลังของประกาศิตยังสะท้อนกลับออกไป ทำให้ปรมาจารย์ยุทธ์บางคนสิ้นชีพต่อหน้า และจักรพรรดิยุทธ์บางคนได้รับบาดเจ็บสาหัส
คนจำนวนมากสีหน้าบูดบึ้งยิ่ง ทำได้เพียงจ้องมองเย่หานทมิฬฝ่าม่านอากาศจากไป ทว่าต่อมากลุ่มคนเหล่านี้ก็ยังไม่ยอมแพ้ ไล่ตามไปยังทิศทางที่เย่หานมุ่งหน้าเช่นกัน
พวกเขาก็มุ่งหน้าสู่ดินแดนอมตะ
เรื่องเหล่าเทพแห่งสรวงสวรรค์ทั้งปวงเบื้องลงมา มิใช่ความลับใด สิบวันนี้สำหรับเย่หานคือสิบวันแห่งการปิดประตูบำเพ็ญอย่างสงบ ทว่าแท้จริงทั่วทั้งแดนดาราต่างเดือดเนืองไปหมดแล้ว
มิรู้ว่ามีผู้เชี่ยวชาญสูงส่งนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมา ต่างจับตามองมารวมไปที่ตำแหน่งของดินแดนอมตะ