“จะกลายเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร?”
เย่หานพลันเปลี่ยนน้ำเสียง มองไปยังประมุขตำหนักปีกแดง “ดูเหมือนการแข่งขันเมื่อปีที่แล้วเพิ่งผ่านพ้นไปไม่นาน”
ทุกปลายปี ตำหนักใหญ่ทั้งหลายย่อมมีการประลองกัน
แต่ละตำหนักจะส่งศิษย์ออกไปต่อสู้หรือเข้ารับการทดสอบ ตำหนักใดที่ผลงานของศิษย์เปล่งประกาศยิ่งใหญ่ที่สุด ตำหนักนั้นย่อมรุ่งโรจน์สุดขอบฟ้า และตำหนักที่ติดอันดับสิบแรกในท้ายที่สุด จะสามารถส่งผู้เข้าแข่งขันหนึ่งคนเข้าสู่ดินแดนลับเพื่อฝึกบำเพ็ญ
แต่เย่หานรอไม่ได้!
“เมื่อถึงปลายปี การประลองตำหนักรอบใหม่จะเริ่มต้นขึ้น เจ้าจะลงสนามในนามตำหนักปีกแดงของข้า หากสร้างผลงานอันเปล่งประกาศได้ จะได้เลื่อนขึ้นเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์โดยตรง”
ประมุขตำหนักปีกแดงเอ่ยขึ้น
“ปลายปี? นั่นหมายความว่ายังต้องรออีกทั้งปีสินะ?”
เย่หานขมวดคิ้ว “ไม่มีวิธีอื่นอีกเลยหรือ?”
“มี!”
ประมุขตำหนักปีกแดงกล่าวอย่างสุขสงบ “แต่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย นั่นคือใช้คะแนนแลกตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์”
ดวงตาของเย่หานพลันสุกสว่าง “ต้องใช้คะแนนเท่าไร?”
ตัวข้าในตอนนี้มีคะแนนถึง 22,000,000 แล้ว
“หนึ่งหมื่นล้าน!”
ประมุขตำหนักปีกแดงทอดถ้อยคำสามคำ
เย่หาน: “???”
คะแนนหนึ่งหมื่นล้าน?
หากไม่กินไม่นอนตลอดหนึ่งร้อยปี จะหาคะแนนได้ครบหนึ่งหมื่นล้านหรือ?
คำตอบดูเหมือนจะเป็นปฏิเสธ
ประมุขตำหนักปีกแดงยิ้ม “รอไปเถิด หนึ่งปีนั้นไม่ยาวไม่สั้น สำหรับพวกเราผู้ฝึกบำเพ็ญยุทธ์ก็เพียงแค่ชั่วแวบนิ้วสะบัดเท่านั้น”
“ได้ แล้วข้าจะกลับไปฝึกบำเพ็ญต่อ”
เย่หานพยักหน้า กำลังจะเดินออกจากตำหนักปีกแดง