ปรากฏการณ์แห่งสายฟ้าน่าสะพรึงกลัวยิ่ง
ดูราวกับกำลังก่อกำเนิดอาวุธยุทธ์อันน่าเหลือเชื่อนานักประการ ศาสตราวุธนานาชนิด ถ่ายทอดทั้งกระบี่ฆ่าสังหารอันไร้เทียม มีดโฉบเขี้ยวไร้เทียม หอกศึกสะเทือนโลก...
ร่างกายของเย่หานถูกอาวุธสังหารแห่งสายฟ้านานาชนิดเจาะทะลุไม่หยุด ถูกบดขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
"กายข้าคืออมตะ!"
"จิตข้าคืออนิจจา!"
"สายฟ้าคือวิบัติภัย ให้มันหล่อหลอมร่างแท้ข้าเถิด"
เสียงของเย่หานแผ่ไปทั่ว ดุจกระแสเสียงสวรรค์อันหนักอึ้ง ดังก้องกัมปนาทไปทั้งฟ้าปฐพี
เขาแช่อยู่ในมหาสมุทรแห่งสายฟ้า ทุกตาจุด ทุกเส้นลมปราณ ทุกเส้นขน ทุกสรรพสิ่งทั้งภายในภายนอกของร่างกาย ต่างถูกหล่อหลอมผ่านการโจมตีของสายฟ้า ยิ่งทรงพลังยิ่งขึ้นไปอีก
สายฟ้านั้นสะเทือนเขาไม่ได้เลย วิบัติภัยอันน่าเหลือเชื่อเช่นนี้ก็เช่นกัน
ไม่มีใครนึกฝันได้เลยว่าเย่หานที่ฝ่าขอบเขตเทพสงครามสำเร็จแล้วจะน่าสะพรึงเพียงไหน แม้จะเพิ่งขึ้นเป็นเทพยุทธ์ปฐพีเพียงไม่นาน แต่พลังที่ซ่อนอยู่ภายในกายกลับเหนือกว่าเทพยุทธ์ปฐพีโดยสิ้นเชิง เหนือกว่าเทพสงครามสวรรค์ กระทั่งเหนือกว่าเทพสงครามศักดิ์สิทธิ์
ในความพร่าเลือน เบื้องบนศีรษะของเย่หานปรากฏวงกลมโลหิตอันแจ่มใสระยิบระยับ
หนึ่งวง สองวง ... สิบเอ็ดวง สิบสองวง
วงกลมโลหิตที่สิบสองในที่สุดก็ถือกำเนิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ สายเลือดของเย่หานบรรลุถึงความแกร่งระดับสายเลือดสิบสองวง
ตูม!
ชั่วขณะนั้นเอง ฟ้าปฐพีสั่นสะเทือนอย่างน่าสะพรึง
นั่นคือคลื่นปฏิกิริยาจากพลังสายเลือดสุดขีดที่ระเบิดออกจากร่างของเย่หาน และพลังปราณอันบ้าคลั่งที่ปลุกเรียกการกลายพันธุ์
อ้าววว...!
ท่านจ้าวและพวกพ้องได้ยินเพียงเสียงมังกรคำรามก้องฟ้าเก้าชั้นแผ่ไปทั่ว
เงาร่างมังกรสีทองหนึ่งพุ่งออกจากเบื้องบนศีรษะเย่หาน เหวี่ยงวนอยู่กลางแดนฟ้า เขี้ยวงอกเล็บกาง ดวงตามังกรเบิกบานมองลงมายังฟ้าดินอย่างเหยียดหยัน แฝงอำนาจสยบสรรพสิ่งไร้สุดปลาย