ฟัน!
ฟัน!
ฟัน!
ทุกคนเห็นเพียงแสงกระบี่ส่องประกายเจิดจ้า พุ่งผ่านกลางฟากฟ้า
ในเวลาไม่ถึงสามลมหายใจ เจ้าสำนักตำหนักกระบี่โบราณระเบิดพลังฟันรวมสิบแปดครั้ง ร่างของเย่หานถูกเชือดเฉือนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยนับไม่ถ้วน
นี่คือท่าสังหารเด็ดขาดแห่งฟ้าดิน วิถีกระบี่สังหารเด็ดขาด อู่หวงสังหารเด็ดขาด
หากอยู่ภายนอกแดนสวรรค์ ต่อให้เป็นอู่หวงขั้นสี่ก็ต้องสิ้นชีพวายปราณ หมดสิ้นความหวังที่จะมีชีวิตรอด
ยามเด็กเจ้าสำนักตำหนักกระบี่โบราณก็เป็นอัจฉริยะผู้หนึ่ง เขาเคยมีร่องรอยแห่งวิถีหกสิบสองสาย หลังจากก้าวเข้าสู่ขอบเขตอู่หวงจึงแข็งแกร่งอย่างยิ่งเหนือผู้ใด
"เย่หานผู้นี้ สุดท้ายก็ต้องชดใช้!"
"คนผู้นี้ก็นับว่าสร้างปาฏิหาริย์ อย่างน้อยในประวัติศาสตร์ของทั้งแคว้นชาง ย่อมทิ้งร่องรอยไว้ได้แน่ อย่างน้อยความเร็วของเขาในการทะลวงจากขั้นเทียนเหรินสู่อู่หวงคือหาที่เปรียบไม่ได้ในยุคนี้ เร็วกว่าเย่ซิงเหอมากนัก"
ผู้อาวุโสระดับเจ้าสำนักจากแดนสวรรค์ต่างพากันเอ่ยปาก ถกเถียงกันไปมา
มีผู้ทอดถอนใจ มีผู้ถอนหายใจ มีผู้แสยะยิ้ม
ทางฟากหนึ่งของฟากฟ้า เจ้าสำนักตำหนักกระบี่โบราณที่ฟาดฟันสิบแปดกระบี่ติดต่อกันในคราเดียว ในที่สุดก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
มุมปากของเขาเปื้อนเลือด สภาพไม่ได้อยู่ในจุดสูงสุด ถูกใช้ไปมากเกินในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ถึงตอนนี้จะได้รับชัยชนะ แต่สีหน้าก็ยังคงน่าเกลียดยิ่ง
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้จะถูกแพร่งพรายออกไป กลายเป็นตัวตลกให้คนหัวเราะเยาะ นี่คือความอัปยศอดสูแสนสาหัส
"อะไรนะ?"
ทันใดนั้น เจ้าสำนักตำหนักกระบี่โบราณที่เพิ่งถอนหายใจโล่งอก รูม่านตากลับหดเล็กลงในฉับพลัน