“ไม่เลว คือการสังหารบุคคลจากสามสถานศักดิ์สิทธิ์!”
หลอจ้างกล่าวว่า “ภารกิจทั้งสองข้อนี้ สามสถานศักดิ์สิทธิ์เองก็ทราบดี เพราะภายในสามสถานศักดิ์สิทธิ์เองก็มีอัจฉริยะแห่งอดีตที่เข้าร่วมบำเพ็ญกับแดนสวรรค์ของพวกเรา”
“อะไรนะ?”
เย่หานลืมดวงตากว้าง “เรื่องนี้มันเป็นไปเช่นไร?”
เย่หานไม่อาจคิดตามทันเอง
“สามสถานศักดิ์สิทธิ์แม้เทียบแดนสวรรค์ของพวกเราไม่ได้ แต่พวกเขาก็จำเป็นต้องหล่อหลอมอัจฉริยะผู้สั่นสะเทือนโลกออกมาเป็นคน ๆ เพียงอัจฉริยะที่รอดพ้นจากสถานการณ์เสี่ยงตายเท่านั้น จึงจะได้รับความเลื่อมใสจากสามสถานศักดิ์สิทธิ์”
“การให้ศิษย์แห่งแดนสวรรค์ของพวกเราออกไปสังหารบุคคลจากสามสถานศักดิ์สิทธิ์ ย่อมเป็นสิ่งที่พวกเขายอมรับโดยปริยาย ด้วยวิธีเช่นนี้ ทำให้ศิษย์ของตนอยู่ในสภาพตึงเครียดตลอดเวลา ไม่ว่าที่ใดเมื่อใดก็จะไม่ประมาท ไม่หละหลวม จึงจะหล่อหลอมตนเอง บ่มเพาะจิตวิญญาณ เติบใหญ่ขึ้นไม่หยุดยั้ง ในแดนสวรรค์ของพวกเรามีเทพบุตรหนึ่งรูป เขาเป็นปิศาจอัจฉริยะระดับตำนานจากแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยโต่วมาก่อน ได้ครองตำแหน่งเทพบุตรแห่งสถานศักดิ์สิทธิ์ แม้ถูกไล่ล่าอย่างไม่หยุดหย่อนแต่ก็ผ่านพ้นมาได้ทุกครั้ง ต่อมาด้วยผลงานที่เหลือเชื่อเกินกว่าจะบรรยาย เขาจึงถูกแดนสวรรค์รับเข้าร่วม และแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยโต่วกลับถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง”
หลอจ้างพูดจบ ก็มองไปยังเย่หาน “เจ้าส่งป้ายแดนสวรรค์ให้ข้า ข้าช่วยเจ้าไปรับคะแนนสะสม สักครู่เมื่อออกไปแล้ว เจ้าก็ไปชมบันไดภารกิจภายนอกด้วยตนเอง พิจารณาร่วมกับสถานะของตน แล้วตัดสินใจเลือกเอา?”
“ได้!”
เย่หานพยักหน้า
เวลาจานชาผ่านไป เย่หานถือคะแนนสะสมกว่า 820,000,000 ก้าวออกจากคลังสมบัติแดนสวรรค์