แรงหมัดเดียว ชัยชนะก็ปักปันสิ้น
พลังอาชาของฉางเซิงซวี่ทั้งหมดถล่มทลายลง วงเลือดยี่สิบสองวงเหนือศีรษะแตกร้าวสูญสลาย
โครม!
ร่างกายของเขาล้มลง
ในวินาทีที่ล้มลง เข่าทั้งสองข้อก็หักลงกับพื้นดินโดยธรรมชาติ
ในฟ้าดินแดนไกล บรรดาผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนขนปลายหนามตั้ง จิตใจหวาดสะทกสะท้าน ทุกคนเข้าใจแล้วว่าร่างกายของฉางเซิงซวี่เหลือเพียงเปลือก ชีวิตสูญดับมานานแล้ว
ไม่เหลือทางกลับคืนอีกต่อไป
ผู้แข็งแกร่งผู้ครั้งหนึ่งเคยครองราชย์เหนือหล้า ปกครองเผ่าพันธุ์อันน่าสะพรึงกลัวหนึ่งเผ่า ผู้เป็นที่เลื่องลือทั่วหมื่นภพ กำลังจะต้องตายในแดนดารา ตายต่อหน้าเย่หาน
คุกเข่าอยู่บนแผ่นดิน ฉางเซิงซวี่เสียดวงใจสุดท้ายที่เหลืออยู่เบิกตาขึ้นมองเย่หาน
ภายในดวงตา น้ำตาเลือดไหลริน
"สำนึกผิดบ้างหรือไม่"
เย่หานยืนหยาดผยางเหนือช่องว่างแห่งฟ้า กวาดสายตามองลงมายังแผ่นปฐพี
"ไม่สำนึก!"
เสียงของฉางเซิงซวี่เปล่งออกมาพร้อมเลือดที่ไหลอาบปากโดยไม่หยุดยั้ง
"เจ้ารีบร้อนเกินไป ทั้งที่เพียงไม่กี่สิบปีเท่านั้น เผ่าอมตะนิรันดร์รอได้"
"ชาตินี้ข้าได้ก้าวขึ้นก้าวแรกแล้ว ข้ามีความมั่นใจสิบสิบว่าจะกลับคืนสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง ครั้งนั้น เผ่าอมตะนิรันดร์จะเปล่งประกายส่องสว่างกาลนิรันดร์ ในอนาคตเมื่อมองไปทั่วหล้า เผ่าของเราจะเป็นเผ่าอันดับหนึ่งแห่งหมื่นภพ"
เย่หานเปล่งเสียงเยือกเย็น
พุ่ว...!
ร่างกายของฉางเซิงซวี่สะท้านสะเทือนอย่างรุนแรง ปลดปล่อยเลือดกลืนกลายพุ่งออกมาเป็นจำนวนมาก
ดวงตาของเขาลางเลือน แต่ยังฝืนสุดชีวิตไม่ให้ล้มลง ใช้แรงสุดขีดเปล่งเสียงว่า "ประตูปิดผนึกฟ้าเปิดออกแล้ว หล้าทั้งหลายเปลี่ยนแปลงโดยสิ้นเชิง เก้าเทียนตี้ไม่อ่อนแอกว่าชาติปางก่อนของมหาจักรพรรดิ อีกไม่นานจะร่วมมือกันเปิดประตูกาลอวกาศ ส่งร่างแยกลงมาร่วมกันสังหารเทียนตี้ในโลกนี้"