ฮื้อหลงหลง!
มหาศาลาทั้งหลังสั่นสะเทือนถล่มถลำ
เบื้องหน้าของเย่หาน ปรากฏแผงใหญ่แผ่ออกมาก่อนสิ่งใด
ตาข่ายสวรรค์แผ่ปฐพี!
ผนึก! หลอมละลาย! ครอบงำ!
ในพริบตานั้น เย่หานก็หมุนเวียนวิชาหลอมราชันย์มังกร เริ่มการบูชาบำรุงอย่างไม่หยุดหย่อน
สิ่งใดก็ตามที่อยู่ภายในตาข่ายสวรรค์แผ่ปฐพี ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม ถูกเย่หานใช้วิชาหลอมละลายกรองผ่านไปทั้งหมดอย่างเด็ดขาด
เขามั่นใจว่าภายในตาข่ายสวรรค์แผ่ปฐพีนี้ ไม่มีพลังซ่อนเร้น ตราประทับ หรือสิ่งลี้ลับใดๆ ฝังอยู่
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เย่หานก็หยดเลือดของตนเองหนึ่งหยด พร้อมตราประทับหนึ่งส่งเข้าไปภายใน
ชั่วขณะนั้นเอง ตาข่ายสวรรค์แผ่ปฐพีก็กลายเป็นของวิเศษที่อยู่ในการครอบงำของเขาโดยสมบูรณ์
"ดีนัก ตาข่ายสวรรค์แผ่ปฐพีผนึกกั้นมิติว่างของฟ้าดิน ทำให้ผู้ใดไม่อาจเรียกใช้พลังปราณได้ ก่อตัวเป็นบริเวณสูญสิ้น หากประสานกับผังราชันมังกรหมื่นภพของข้า แม้คู่ต่อสู้ที่ข้าเองก็เอาชนะไม่ได้ ก็สามารถกักขังเอาไว้ได้ด้วยตาข่ายสวรรค์แผ่ปฐพี"
ดวงตาของเย่หานแลบแล่ง ส่องประกายแห่งความมั่นใจ
ครานี้แล้ว เย่หานปรากฏตัวบนโต๊ะแห่งหนึ่งในมหาศาลาสี่ขั้ว หยิบตำราลับที่จัดเตรียมไว้นานขึ้นมา
ตำราลับเล่มนี้ บันทึกรายละเอียดของวัตถุวิเศษชั้นสูงสุดนานาชนิดที่มีอยู่ในคลังสมบัติแดนสวรรค์
"เลือดเทพสวรรค์!"
เย่หานเอ่ยออกมาสามตัวอักษร ไม่ช้าก็ค้นพบสายเลือดที่ทำให้เขาพึงพอใจบนตำราลับเล่มนี้
อาจารย์เคยกล่าวไว้ว่า ในโลกนี้มีผู้เป็น "เทพสวรรค์เสด็จลงปฐพี" คนเหล่านั้นแท้จริงก็คือผู้แปรเวียนชาติอีกประเภทหนึ่ง แม้เดิมทีจะสูงส่งเหนือหยั่งถึง เป็นผู้แข็งแกร่งเหนือจินตนาการ แต่การบำเพ็ญเกิดปัญหา ต้องเสด็จลงมายังทวีปเสินอู่นี้ ผ่านการแปรเวียนและเกิดใหม่แห่งวิถียุทธ์ จึงได้ชื่อว่าเทพสวรรค์ลงปฐพี