ช่างโอหังนัก!
การที่เย่หานท้าประลองกับหลินเทียนหยิ่น ตี้หวูหมิง และเย่ซิงเหอ ในสายตาของคนบางกลุ่มเป็นเพียงการอวดฝีมือเกินตัว หวังสร้างชื่อเสียงให้ตนเอง ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะลงมือประลองกันจริง
ความจริงแล้ว อสูรร้ายผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เข้ามายังสถานที่แห่งนี้ หากไม่มีความแค้นชีวิตตายต่อกัน ย่อมตั้งใจหลีกเลี่ยงการประมือกันในรอบแรกนี้ ราชันแห่งสนามรบทั้งหลายไม่พบหน้ากัน ต่างรอเผยความสามารถและพลังยุทธ์ในรอบที่สอง คือการประลองตัวต่อตัวเพื่อจัดอันดับ การฆ่าฟันชิงชีวิตกันแต่เนิ่น ๆ ไม่มีความหมายอันใด
แต่พฤติการณ์ของเย่หานกลับต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ดุจสิ่งแปลกประหลาดที่ก้าวเข้าสู่สนามรบ
เย่หานโอหังถึงเพียงไหน ทั้งทีหมายให้ยืนอยู่ ณ จุดสูงสุดให้ทุกสายตาเห็นชัด ช่างไร้เหตุผลเสียจริง
เขาต้องการประมือชิงชีวิตกับทั้งสามคนนั้นจริงหรือ?
กระนั้นทั้งสามกลับมิปรากฏตัว ด้วยเหตุใดไม่มีผู้ใดล่วงรู้
เดินทางไปมิช้า เย่หานมาถึงดินแดนแห่งใหม่ สายตาที่กวาดผ่านพบเพียงหน้าผาสูงชันแตกสลาย
หน้าผานั้นช่างเลิศล้ำ คลี่คลายพลังพิเศษออกมาจากภายใน
ขณะนี้ใต้หน้าผามีผู้ฝึกยุทธ์มารวมตัวกันมากมาย บรรยากาศครึกครื้น แต่สุญญากาศระหว่างแผ่นดินกับสวรรค์ที่นี่ยังคงอบอวลด้วยพลังบริสุทธิ์แห่งความบ้าคลั่ง ถ้าไม่ผิดแน่ เมื่อครู่นี้ยังคงเพิ่งผ่านสงครามยิ่งใหญ่มา
"บัญชาประลองยุทธ!"
รูม่านตาของเย่หานหดเกร็งขึ้นทันที ระเบิดแสงเทพออกมาเป็นระลอก
เมื่อมาถึงสถานที่นี้ เขากลับตรวจพบร่องรอยการสั่นไหวของบัญชาประลองยุทธ ถูกดึงดูดโดยไร้รูปตัว
สภาพเช่นนี้หมายความว่า...
ที่แห่งนี้มีศิษย์แห่งท้องพระโรงประลองยุทธ? ไม่ ถูกต้องกว่านั้น คือศิษย์แห่งวังยุทธต่อสู้!