"ประตูเสิน!"
มีผู้หนึ่งเอ่ยออกมาเพียงสองคำ
ผู้แข็งแกร่งแห่งประตูเสินมาถึงแล้ว
ภาพตรงหน้านี้ทำให้ขนหัวลุกซ่าน ชวนให้รู้สึกวิปลาศอย่างประหลาด
เหล่าคนทั้งหมดเห็นประมุขประตูเสินนั่งสมาธิอยู่ด้านหน้ารถศึกสวรรค์-ปฐพีคันนั้น ท่าทางราวกับกำลังบังคับสัตว์ยักษ์วิเศษสองตัว
บนรถศึกเบื้องหลังไม่มีผู้ใดอื่น หากรับภาระไว้ซึ่งโลงศพขนาดมหึมาหนึ่งใบ มุ่งหน้าสู่เทือกเขาสวรรค์ทั้งเก้า
มหรรณพจำนวนหมื่นลี้ พริบตาเดียวทะลุผ่านมาถึง
ดูเหมือนไม่เกรงกลัวว่าพลังวิปลาศของเทือกเขาสวรรค์ทั้งเก้าจะผนึกสังหาร รถศึกจึงลงจากมหรรณพโดยตรง พร้อมเสียงร้องดังสนั่น ตกลงมาหน้าฝูงชนบนยอดสุดของยอดเขา
เย่หานขมวดดวงตา "ประมุขประตูเสินหรือ? ก่อนหน้านี้ถูกข้าไล่ล่าจนเกือบสิ้นชีพ วันนี้มารนหาที่ตายอีกหรือ?"
ใบหน้าของประมุขประตูเสินพลันเย็นชาเยียบยะ จ้องเย้ยหยันมองเย่หาน "สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักฟ้าสูงฟ้าลึก เจ้าคิดว่าได้รับพลังแห่งขุนเขาและปฐพีคุ้มครองแล้ว จะไร้พ่ายไปทั่วสวรรค์หรือ? ด้วยขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ของเจ้า การประมือกับข้าคราวก่อน ร่างกายของเจ้าแทบแบกรับไม่ไหว ใกล้แตกสลายอยู่แล้ว เพียงแค่ฝืนทนเอาอยู่"
รอบด้านเงียบงัน จักรพรรดิยุทธ์ชางเย่และผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิอีกหลายคนในที่นี้ต่างเลือกที่จะเงียบสงบ
ทุกคนรู้สึกขนหัวลุก จ้องมองเย่หานอย่างไม่เชื่อสายตา
ชายหนุ่มที่สามารถผนึกสังหารเทพสงครามได้อย่างง่ายดายตรงหน้านี้ คือบุคคลเดียวกันที่ไล่ล่าประมุขประตูเสินเมื่อก่อนหรือ?
เรื่องที่ประมุขประตูเสินผู้ทรงศักดิ์ถูกบุตรชาติหลังไล่ล่านั้นลือลั่นไปทั่ว กลายเป็นขี้ขันทั่วสวรรค์ สร้างคลื่นกระแสสะเทือนใหญ่หลวงไปทั่วแดนดารา
ไม่คิดว่าผู้ลงมือจะอยู่ตรงหน้าเช่นนี้
"ร่างของข้าจะแตกสลายหรือไม่นั้นข้าไม่รู้ แต่ข้ารู้อย่างหนึ่ง วันนี้ถ้าเจ้าตัวแก่ชรานี่ไม่กลิ้งหนีไป เจ้าก็ถึงฆาตแน่นอน"