“ภาพแดนมหาหิรัญ?”
เย่หานกวาดญาณผ่านไป จึงพบว่าเหนือผืนผ้าใบภาพนั้นมีตัวอักษรสามตัวเขียนไว้
กล่าวกันว่า เทพสงครามแห่งแดนมหาหิรัญสามารถก้าวขึ้นสู่ชั้นฟ้าทีละขั้นได้ ก็เพราะเคยได้พบโอกาสแห่งยุคที่สั่นสะเทือนโลก นั่นคือ ภาพแดนมหาหิรัญ
ภาพแดนมหาหิรัญนี้มีทั้งหมด 36 ฉบับ หากบรรลุและเข้าใจครบถ้วนทุกฉบับ จะได้รับการตระหนักรู้ในวิชาวิเศษไม่มีใครเทียบ “คัมภีร์กลืนสวรรค์ต้าหวง”
“เป็นไปได้อย่างไร! ภาพแดนมหาหิรัญนี้ยังคงอยู่ที่แห่งนี้กระนั้นหรือ!”
เย่หานตื่นตระหนกไม่หยุด
ชั่ววูบนั้นเอง เขาก็ทำท่าออกมือ หมัดหนึ่งม้วนคลื่นบดขยี้พุ่งออกไป กลายเป็นสุญญากาศแปรเป็นกระแสมหานที ความหมายที่จะทำลายทุกสรรพสิ่งกำลังแผ่ซ่าน
บรรดาคนในโถงรองแห่งนี้ต่างสยองขวัญ สายตานับร้อยพร้อมกันมารวมเข้าหา
“สัตว์นรก! นี่มันผู้เฒ่าผู้เก่งจากที่ใด!”
เหล่าผู้เก่งกาจนับไม่ถ้วนแววตาเปลี่ยนสี ใบหน้าบิดเบี้ยว
มีบางผู้ที่ขอบเขตสูงกว่าระเบิดพลังขึ้นมา รับหมัดของเย่หานอย่างเปิดหน้า
ปัง!
แสงปราณหมัดบ้าคลั่งพุ่งทะลุผ่าน ตบตีคนกลุ่มนี้จนสั่นสะท้านทั้งร่าง ถูกกระแทกจนกระเด็นออกไป
“ไม่อยากตายก็ไสหัวไปจากหน้าข้าซะ! กล้าแย่งของกับเราสำนักบูรณะเก้าอาทิตย์กระนั้นหรือ!”
เย่หานหัวเราะเยาะ ก้าวเท้าออกไป พุ่งเข้าสู่ภายในโถงรอง
ทุกแห่งที่ร่างของเขาผ่านไป เหล่าคนนั้นร้องฮือฮาถอนตัว ถอยเปิดทางให้โดยตรง ดูอาละวาดตกใจสุดขีด
สำนักบูรณะเก้าอาทิตย์?
ผู้ต่อหน้านี้เป็นผู้เฒ่าผู้เก่งของสำนักบูรณะเก้าอาทิตย์กระนั้นหรือ!
อาศัยชั่วขณะที่ทุกคนหมดสติสตา เย่หานในร่างแท้ปรากฏอยู่แถวหน้าสุดด้วยอำนาจที่ราวกับฟาดกิ่งไม้แห้ง คว้าเอาภาพแดนมหาหิรัญเข้ามืออย่างแรง