"อะไรนะ?"
รอบๆ เวทียุทธ์ทั้งสุดขอบเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งเทียนฝูต่างตั้งตาค้างกันทั้งอยู่
เย่หานคนนี้ กำลังตะโกนว่าอะไรน่ะ? เขาท้าประลองกับท่านอัญประชนพันธ์มาร?
ขณะเหล่าผู้แข็งแกร่งต่างตื่นตะลึง ได้เห็นท่านอัญประชนพันธ์มารก้าวออกมาหนึ่งบาท ปรากฏกายใต้เวทียุทธ์ แสงลึกล้ำเปล่งออกจากดวงตา จ้องมองเย่หานไม่วางตา
ดูเหมือนนางกำลังสังเกตการณ์ อยากมองให้เห็นถึงความลับและฐานที่มั่นทั้งปวงของเย่หาน
เย่หานแม้เก่งกาจ ภายในสิบวันฝ่าทะลุสวรรค์ปฐพีถึงสองชั้นติดกัน แต่ก็ยังไม่ได้ก้าวถึงขอบเขตมนุษย์สวรรค์
สวรรค์ปฐพีหลอมหนึ่ง!
ขอบเขตนี้แม้แกร่งกล้า การข้ามขั้นสังหารก็ยังหวังได้ แต่จะให้ท้าประลองกับสุดยอดฝีมืออย่างท่านอัญประชนพันธ์มาร ก็ยากเกินไปหน่อย
ไม่ใช่แค่ยากหน่อย แต่ยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์
เย่หานจึงโอหังได้เช่นนี้เพราะเหตุใด?
"ขี้เสื่อ เจ้าก็เสื่อเหมือนเย่ซิงเหอคนนั้นแหละ"
เบื้องบนเวทียุทธ์ แววตาของเย่หานเย็นเฉียบ ล็อกเป้าไว้ที่ท่านอัญประชนพันธ์มาร "เย่ซิงเหอซ่อนตัวอยู่ในความมืดไม่กล้าประลองชีวิตกับข้า ส่วนเจ้าผู้ที่เรียกตัวเองว่าท่านอัญประชนพันธ์มาร ท่านฮั่วชิง และพวกนั้น... ช่างน่าขยะแขยง เป็นขี้เสื่อถึงห้าคน อยากชิงสายเลือดสิบวงของข้าไป แต่กลับไม่กล้าลงมือด้วยตัวเองงั้นรึ?"
เสียงเย่หานกึกก้องถึงฟ้าเก้าชั้น โอหังถึงขีดสุด
โดยเฉพาะสามคำว่าเย่ซิงเหอที่หลุดออกมา ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนเปลี่ยนสีหน้า
นี่มันความหมายใดกัน?
เย่หานยกเย่ซิงเหอขึ้นมาพูดถึงในจังหวะนี้ เพื่อด่าว่าเย่ซิงเหอเป็นขี้เสื่องั้นรึ?
ไม่กลัวเย่ซิงเหอจะปรากฏกายมาที่นี่ แล้วผนึกสังหารเขาทันทีงั้นรึ?