“เจ้ากล้าหยิบยก!”
หลินเทียนหยิ่นตวาดออกมาเพียงสามคำ
ระหว่างคิ้วเปี่ยมไปด้วยฆาตประสงค์ไร้ขอบเขต ชั่วขณะนั้นเองนิ้วหนึ่งถูกเหวี่ยงข้ามห้วงมุ่งสังหารเย่หาน
กระบี่ปราณนับหมื่นสายรวมกันที่ปลายนิ้ว พลังหนึ่งฝีมือดั่งปราณกระบี่แห่งฟ้าดินถือกำเนิดขึ้นจากความว่างเปล่า ซ่อนเร้นพลังเจาะทะลวงและพลังสังหารไร้เทียมที่จะฟันสวรรค์ฉีกแผ่นดิน ฟาดลงมาหน้าตัวเย่หานอย่างเมามัน
หลินเทียนหยิ่น สิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงจากโลกกลางสามพัน ผู้ควบคุมวิชาสังหารนานัปการ วรยุทธ์ระดับเทพและวิชาเทวะระดับจ้าวต่างใช้ได้อย่างอิสระไม่ต้องครุ่นคิด
นี่คือนิ้วกระบี่สังหารเทพ
กล่าวกันว่า ห้วงฟ้าทั้งปวงมิได้ถือกำเนิดขึ้นเองตามธรรมชาติ หากแต่ถูกสร้างขึ้นโดยบรรดาเทพบนสวรรค์ในกาลเวลาอันไกลโพ้นไร้จุดจบ
เหล่าเทพนั้นดำรงอยู่หรือไม่ไม่มีผู้ใดรับรู้ นั่นเป็นเพียงการคาดเดาและความปรารถนาของยุทธศาลยุคหลัง ที่หวังจะเหนือกว่ามหาจักรพรรดิ เหนือกว่าเทียนตี้ เหนือกว่าจุดสูงสุดของห้วงฟ้าเก้าพันภพ
นิ้วกระบี่สังหารเทพจึงมีความหมายว่าหนึ่งนิ้วกลายเป็นกระบี่ สังหารเหล่าเทพเจ้า น่าสะพรึงเกรงขามยิ่ง
“นิ้วมหาวินาศสวรรค์!”
ดวงตาเย่หานไร้ความปรานี ปลดปล่อยพลังมั่วสุมไปข้างหน้า
เขากำลังแผ่ขยายนิ้วมหาวินาศสวรรค์
นิ้ววิชานี้โดยธรรมชาติเป็นเพียงวิชาเทวะชั้นเล็ก พลังทำลายจึงมีขีดจำกัด มิอาจเทียบชิดนิ้วกระบี่สังหารเทพได้ยะเสียเลย
แต่ก็ย่อมขึ้นอยู่กับว่าอยู่ในมือใคร
ความทรงจำชาติปางก่อนของเย่หานตื่นขึ้นแล้ว แม้เจตจำนงยุทธ์และประสบการณ์ยังมิได้ฟื้นคืนอย่างสมบูรณ์ ทวรแค่ฐานรากหนึ่งในหมื่นส่วนของชาติปางก่อนที่ตื่นขึ้นนั้น ก็ช่างเหลือเชื่อเกินกว่าจะวัดได้