เมื่อพลังแห่งบทลงโทษจากสายฟ้าในครั้งนั้นสงบลงบ้าง สภาพของเย่หานดูเหมือนจะทรุดโทรมอย่างมาก
ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอยู่ในความมืดมิด บาดแผลเด่นชัดปรากฏขึ้น กระดูกเกือบจะถูกผ่าแหลก ถูกสายฟ้ากัดกิน
ไม่ไกลจากเย่หาน สภาพของหลินเทียนหยิ่นยิ่งแย่กว่า บาดแผลบนร่างกายก็เด่นชัดไม่แพ้กัน
วิชาป้องกันร่างต่าง ๆ ของหลินเทียนหยิ่นแม้จะเลิศเลอ แต่ใครจะไปทำอะไรได้ ที่สิ่งซึ่งเย่หานปลุกเร้าขึ้นคือมหาภัยพิพากษ์แห่งการฟันวิญญาณ ที่มุ่งเป้าไปที่จิตวิญญาณยุทธ์ของมนุษย์
สายฟ้าพิพากษ์อันลี้ลับเช่นนี้ แม้แต่หลินเทียนหยิ่นก็ยากจะต้านทานและละลายมัน ทำได้เพียงรับมันเข้าร่างอย่างไม่มีทางเลือก
สวรรค์ปฐพีสั่นคลอน บทลงโทษสายฟ้าดวงที่เก้า ในที่สุดก็บันดาลลงมาโดยสมบูรณ์
ฟันวิญญาณ!
กลางห้วงอากาศ สายฟ้าดูเหมือนจะรวมกันเป็นลวดลายน่าสะพรึงสองเส้น เหมือนอักษรสองตัว: ฟันวิญญาณ
ภายในอักษรนั้น พลังเลือดสลดปราการ์ดฟุ้งกระจายทะยานขึ้นฟ้า
หนึ่งที ฟันจิตวิญญาณยุทธ์ขาด
ภายในทะเลวิญญาณของเย่หาน กระแสพลังน่าสะพรึงไหลบ่าซึ่งเข้ามา ถูกบีบบังคับให้พุ่งเข้าไปข้างใน
จิตวิญญาณยุทธ์ของเย่หานเกิดความเจ็บปวดราวกับถูกฉีกขาด กระทั่งจิตวิญญาณยุทธ์ถูกผ่าสังหารออกเป็นสองส่วน เกือบจะได้ตายในทันที
สถานะของเขาในการรับรู้ของหลินเทียนหยิ่นในที่สุดก็อ่อนแอลง
เดี๋ยวนี้แหละ!
หลินเทียนหยิ่นเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ชั่วขณะนี้ ดวงตาของเขาแน่วแน่ยิ่งกว่าเคย จิตฆ่าฟ้าและจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ไหลบ่าออกมาอย่างบ้าคลั่ง
มีเพียงเสียงคำรามยาวหนึ่งเสียงดังก้องสวรรค์ คลื่นเสียงสั่นสะเทือนแผ่ออกไป ร่างของหลินเทียนหยิ่นกลายเป็นแสงสายหนึ่ง ในชั่ววูบวาบนั้นพุ่งเข้าสังหารเย่หานด้วยหนึ่งหมัด