สิงกังสูดลมหายใจลึก แล้วในพริบตากลืนโอสถสามเม็ดลงคอ
โอสถระดับเทพสามเม็ดนี้คือของล้ำค่าที่เขาสะสมไว้หลายปี เม็ดหนึ่งยิ่งกว่าเม็ดหนึ่ง ล้วนเป็นของวิเศษไว้ชีวิตในชั่วขณะเอาชีวิตไม่รอด แต่วันนี้ถูกเย่หานบีบจนไม่เหลือทางถอย
โอสถสามเม็ดเข้าสู่ร่าง อกอันโหว่เปล่าเลือดไหลของเขากลับค่อย ๆ ฟื้นฟูขึ้นมา
สมควรแล้วที่เป็นโอสถระดับเทพชั้นสูงสุด มฤตยูหมื่นสิบพัน ช่วยตายให้เป็นชีวิตอีกครา
น่าเสียดาย เย่หานไม่มีวันให้โอกาสฟื้นคืนแก่เขา
เหยียบย่องเหนือห้วงอากาศ เย่หานสุดแขนออกไป หอกมังกรจักรพรรดิพุ่งสังหารขึ้นอีกครั้ง
เก้าชั้นฟันผนึกมาร!
แสงศักดิ์สิทธิ์อันระยิบระยับฟันผ่าแผ่นดินฟ้า ลงล็อกที่ร่างแท้ของสิงกัง
ทุกยกทุกฟัน ทำให้สวรรค์ปฐพีพลิกผัน กาลอวกาศสั่นสะท้าน ช่างเป็นสิ่งที่เหลือจินตนาการจริง ๆ
สิงกังถอยหลบ คำรามกรีดกรายไม่หยุด กฎวิถีราชันเก้าสายพันรัดรอบกาย แม้กระทั่งสำแดงบัลลังก์วิถียุทธ์ประจำตนออกมาโดยตรง ดึงพลังแห่งบัลลังก์มาต่อสู้ ยังหวังต้านทานเย่หานอย่างหวุดหวิด
แต่สถานการณ์ชัดเจนนัก หากการต่อสู้เช่นนี้ยืดเยื้อต่อไป เขาจะฝ่าฝืนได้อีกไม่เกินสามสิบจังหวะหายใจ แล้วจะถูกฟันสังหารลงทันที
"ลงมือ เร็ว!"
ท่ามกลางผืนแผ่นดิน บุตรศักดิ์สิทธิ์เสวียเชิงเอ่ยขึ้น
ลมหายใจพลังของชายผู้นี้ระเบิดออก ดาบศึกปรากฏในมือ พลันฟันหนึ่งทีเข้าสู่ห้วงว่างเปล่า ลงล็อกร่างแท้ของเย่หาน
บุตรศักดิ์สิทธิ์อีกหลายคนที่อยู่ในที่นั้นก็ระเบิดพลังออกมาจนสุดขีด ทุกคนล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งที่ไต่ถึงภูมิจักรพรรดิยุทธ์ขั้นเก้า ไม่อ่อนแอไปกว่าเสวียเชิงเท่าใด
"หมัดแปดทิศ!"