ซิวๆ ซิว...!
เสียงแหลกลานฝ่าอากาศดังระรัวเข้ามา
ชั่วพริบตา ก็มีร่างคนปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเย่หานถึงสามสิบห้าคน
คนเหล่านี้ล้วนเป็นจักรพรรดิยุทธ์ทั้งสิ้น ตั้งแต่จักรพรรดิยุทธ์ขั้นหนึ่งจนถึงจักรพรรดิยุทธ์ระดับสาม ทุกคนล้วนจ้องมองด้วยแววโลภมอบอย่างรุนแรง ตรึงเย่หานไว้ไม่ปลดปล่อย
"เจ้าหนู ผู้ใดกัน?"
"ส่งอักษรประทับบนบันไดเทพทั้งสามที่อยู่บนร่างเจ้าออกมาเสีย อย่าฝืนใจสู้ ไม่เช่นนั้น ตาย!"
เสียงเย็นเฉียบดังส่งทอดมาไม่หยุด
พลังกดดันอันเข้มแข็งนานัปการตรึงเย่หานเอาไว้ ประดุจพายุสุญญากาศนับสิบพัดซัดเข้ามา บรรยากาศอึดอัดข่มขู่จึงแผ่เต็มบริเวณทันที
"อักษรประทับบนบันไดเทพงั้นรึ?"
เย่หานหรี่ดวงตนลง กวาดสายตามองกลุ่มคนเหล่านั้นหนึ่งครั้ง
พลังปราณในร่างหมุนเวียน เขาครอบอักษรประทับบนบันไดเทพที่ได้มาจากมือเจ้าจิ้งเชิน แล้วหลอมรวมมันในชั่วพริบตา
ด้วยอำนาจของวิชาหลอมราชันย์มังกร อัตราการหลอมรวมของเย่หานเร็วราวสายฟ้า แทบเป็นเพียงเรื่องชั่ววูบเท่านั้น
เมื่อหลอมรวมเสร็จ เย่หานก็รู้สึกได้อย่างคลุมเครือว่าจิตวิญญาณและร่างกายของตนสัมพันธ์กับบนบันไดเทพนั้นเป็นนัยบางอย่าง
ยิ่งไปกว่านั้น อักษรประทับบนบันไดเทพยังเริ่มประทานพลังภายในร่าง หล่อเลี้ยงเนื้อสัมผัส กระดูก และวิญญาณยุทธ์ของเขาอย่างต่อเนื่อง ช่างเป็นสิริประโยชน์ไร้ขอบเขตจริง ๆ
ดวงตนของเขาระเบิดประกายเทวะแน่นหนา จู่ ๆ ก็ตรึงเป้าไปยังผู้หนึ่งที่ยืนอยู่เบื้องหน้าสุด
ร่างของผู้นั้นก็มีอักษรประทับบนบันไดเทพอยู่เช่นกัน หากความรู้สึกของเขาไม่ผิดพลาด น่าจะเป็นอักษรประทับหนึ่งชิ้น
ชายผู้นี้ขอบเขตยังไม่เพียงพอ เล่ห์เหลี่ยมยังไม่เพียงพอ ทำได้เพียงหลอมรวมอักษรประทับเข้าสู่ร่าง แต่ไม่อาจหลอมรวมมันอย่างแท้จริง จึงทำให้เย่หานสัมผัสได้ง่ายดายเช่นนี้