“สายเลือดสี่สิบปวง!”
ม่อชิงโหรวเห็นภาพตรงหน้านี้ก็ดูดลมหายใจเย็นวาบ
เป็นฉากที่น่าสยองอย่างยิ่ง เพราะโดยทั่วไป บรรดาผู้เกรียงไกรแห่งห้วงดาราและภพภูมินับไม่ถ้วน ผู้ที่จะมีสายเลือดถึงสี่สิบปวง มักล้วนขึ้นถึงขอบเขตชะตาสวรรค์กันทั้งสิ้น
แต่ชายหนุ่มตรงหน้านี้ ชัดว่ายังมิได้แตะแดนของขอบเขตชะตาสวรรค์ กลับสามารถให้กำเนิดสายเลือดมากมายถึงเพียงนี้ จำนวนปวงเลือดยังยิ่งกว่าเย่หานในปัจจุบันอีก
หมายความว่าสายเลือดและรากฐานฝ่ายนั้นน่าพรั่งพรึงอย่างสุดขั้ว
นี่คือสิ่งมีชีวิตผู้แข็งแกร่งเกินจินตนาการ ไม่คาดคิดว่าเพียงเข้าสู่เส้นทางเกิดตายใต้ห้วงดารา ก็ได้พบผู้สูงส่งเช่นนี้
เบื้องหน้าในมิดฟ้า ชายผู้แบกภาพเงาปวงเลือดสี่สิบปวงนั้นยืนเด่นกลางอากาศ แววตาเย็นเยียบ คมกริบประปราย กวาดมาดั่งงูพิษ ล็อกเย่หาน ม่อชิงโหรว และคณะไว้ครบทุกคน
ทันใดนั้น ดาบศึกในมือของเขาก็พุ่งออกตัดฟ้า ชี้ตรงมาที่เย่หานผู้ก้าวขึ้นกลางห้วงอวกาศ
ใบหน้าชายหนุ่มผุดรอยยิ้มโหดเหี้ยมขึ้นเฉียบพลัน “หนูน้อย ข้าให้เจ้ามีเวลาสิบลมหายใจ ส่งมอบยาเม็ด น้ำวิญญาณ และของวิเศษบนตัวออกมาทั้งหมด ข้าจะให้เจ้าตายอย่างมีศพเต็มส่วน ข้าสัญญาได้ว่า หลังฆ่าพวกเจ้าทั้งหมดแล้ว จะไว้ชีวิตสตรีผู้นี้ ให้นางรับใช้ข้ายาวนานต่อไป อัจฉริยะผู้แบกลมปราณสี่ปวงอย่างนาง ยังพอมีคุณสมบัติรับใช้ข้าได้อยู่”
แววตาของม่อชิงโหรวพุ่งพยาความเย็นเยียบเกรียวกราวทันที
ในพริบตา สัมปทานแห่งวิถีนักบุญสั่นสะเทือนกล้า ฟันหนึ่งหวดออกไปทันที
นางผู้ครองหัวใจนักบุญถึงเก้าดวง แม้เพิ่งสำเร็จเป็นนักบุญไม่นาน แต่ด้วยลมปราณสี่ปวงเสริมเข้า กำลังรบในปัจจุบันก็ไม่ใช่เล่น ๆ แม้จะสู้เย่หานไม่ได้ แต่สังหารข้ามชั้นภูมิก็มิใช่เรื่องยาก