“วิชาหลอมรวมแบบนี้ ต้องมีกายาราชามังกรอย่างน้อย และข้าต้องเป็นผู้แสดงออกเองเท่านั้น!”
เย่หานเอ่ยขึ้น “ไม่เช่นนั้นข้าคงถ่ายทอดให้ท่านอาจารย์ได้”
“ข้าเข้าใจแล้ว!”
ป้าหรูเสินกล่าว “มหาวิชาชั้นสูงสุดในโลกนี้นับไม่ถ้วน ย่อมมีข้อกำหนดพิเศษเฉพาะตัว ที่จริงข้าเองก็ครอบครองวิชาหลอมรวมชั้นสูงสุดหนึ่ง ซึ่งต้องฝึกคัมภีร์กายทรราชเก้าวนถึงชั้นที่เก้าจึงจะแสดงออกได้ แต่เดิมตั้งใจจะถ่ายทอดให้พวกเจ้าภายหลัง แรมปีที่ถูกจำขังอยู่ที่นี่ ก็ไม่มีโอกาสได้สอนสักที”
“แต่ว่า……”
ป้าหรูเสินเปลี่ยนเรื่อง “ตอนนี้เจ้ายังช่วยข้าออกไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นแม้ออกจากคุกได้ ก็ไม่อาจออกจากคุกใต้ดินสวรรค์ได้ และข้าป้าหรูเสินก็ไม่อาจทอดทิ้งศิษย์ทั้งเก้าของข้าไปเอาตัวรอดตามลำพัง”
“แล้วท่านอาจารย์มีแผนการเช่นไร? ที่จริงข้าก็มีแผนบางประการเช่นกัน”
เย่หานตอบรับทันควัน
“ข้าไม่มีแผนใดอื่น หวังเพียงให้ศิษย์ทั้งเก้าของข้าฝ่าฟันขอบเขต แปรเปลี่ยน จนกระทั่งกลายเป็นเทพสงครามทุกคน เมื่อนั้นย่อมร่วมมือกันแสดงมหาวิชาสุดยอด บีบบังคับให้คุกใต้ดินสวรรค์เปิดออก เพื่อช่วยข้าให้รอดพ้น”
“นอกจากนี้ หากข้าสามารถฝึกคัมภีร์กายทรราชเก้าวนถึงชั้นที่สิบซึ่งไม่เคยมีมาก่อน ฝ่าข้ามขีดจำกัด กายเนื้อของข้าจะสั่นคลื่นฟ้าดินได้ หมัดหนึ่งทลายกรงขังได้ แม้ขอบเขตไม่ฝ่าขึ้น ไม่อาจเอาชนะเทพสูงสุดนานหลิง แต่เขาก็จะไม่อาจผนึกข้าไว้อีกต่อไป”
ป้าหรูเสินตอบตามความจริง
ภายใต้ความต่างของพลังอย่างสิ้นเชิง วิชาใดและแผนการใดก็ไร้ความหมาย
แม้เกรียงไกรดังป้าหรูเสิน ถูกจำขังในคุก วิธีสองทางที่คิดออกก็ยังต้องอาศัยพลังที่เพียงพอหนุนหลัง