เหนือท้องฟ้าแห่งทะเลเหนือ แสงอาวุธทวนอันล้ำล้วปรากฏระเบิด แสงเล่ห์ดาบอันสั่นสะเทือนโลกฉีกขาดสวรรค์ปฐพี
ยอดฝีมือทั้งสองปล่อยหมัดสังหารอันสั่นสะเทือนหล้าพร้อมกัน แต่ในชั่วพริบตานั้น ตัวอักษรสีทองเก้าสิบเก้าดวงด้านบนก่อตัวเป็นกำแพงกั้นสวรรค์ ขวางการสังหารของทั้งสองไว้อย่างห้าวหาญ
กำแพงกั้นนี้เปิดโอกาสชั่ววูบให้เย่หาน ศีรษะกับร่างกายได้มาพบกันอีกครั้ง และหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวในชั่วพริบตา
กร๊าก กร๊าก...
กระดูกถูกประกอบใหม่ เลือดเนื้อถูกประกอบใหม่
ร่างอมตะ ไม่ตายไม่สลาย ไม่ยำเกรงสิ่งใด ปรากฏโฉมอย่างสมบูรณ์ขึ้นเหนือแว่นฟ้าอีกครั้ง
ภาพตรงหน้าทำให้ยอดฝีมือทั้งสองขนหัวลุกซ่าน แต่กลับทำให้เหล่าผู้เกรียงไกรนับไม่ถ้วนของแดนดาราแห่งไกลโหยินดีเป็นล้นพ้น
ใครเล่าจะคิดถึงภาพเช่นนี้?
เฝ้าดูด้วยตาตัวเองว่าศีรษะเย่หานถูกฟันขาด แต่กลับฟื้นคืน ประกอบร่างใหม่ได้อีก?
"เพียงเล่ห์กลเล็กน้อยเท่านี้ ก็อวดอ้างว่าควบคุมพลังแห่งโลกมาสู้รบ ช่างเป็นเรื่องขบขันยิ่งใหญ่นัก"
เย่หานผู้ประกอบร่างใหม่เบิกตามองลงด้วยความหยิ่งผยาง ดั่งบาดแผลเมื่อครู่ไม่สร้างผลกระทบแม้แต่น้อย สายตาของเขากวาดผ่านยอดฝีมือทั้งสองด้านล่าง แล้วทะยานทะลุแว่นฟ้าในทันใด "ผังราชันมังกรหมื่นภพ!"
ภาพเทพหนึ่งภาพบังฟ้าบังดวงอาทิตย์ พุ่งผ่านม่านอวกาศมาในพริบตา ปรากฏเหนือทะเลเหนือ
ครืน ๆ ๆ!
ภายในภาพเทพ ระเบิดเสียงสั่นสะเทือนอันน่าสะพรึงหาที่เปรียบมิได้
ระลอกความปั่นป่วนแห่งม่านอวกาศส่งผ่านลงมาเป็นระลอก ๆ บันดาลพลังให้รอบกายเย่หาน
"ด้วยสิบิยะ ก็คิดจะอ้างว่าควบคุมพลังแห่งภพหนึ่งหรือ?"
วินาทีที่ได้รับพลังจากผังราชันมังกรหมื่นภพ เย่หานลงมือทันที ฟาดฝ่ามือสังหารลงไปด้านล่างอย่างโหดเหี้ยม
หนึ่งฝ่ามือ สวรรค์ปฐพีพังทลาย!
พลังอันบ้าคลั่งเช่นไรไม่มีใครรู้ได้ระเบิดออกมาโดยสิ้นเชิง พังทลายทุกสรรพสิ่ง ไม่มีอะไรหยุดยั้งได้
"แรงของมนุษย์ย่อมพลิกวิถีสวรรค์ไม่ได้ ฆ่า!"
เทพแห่งทะเลเหนือโกรธเกรี้ยวปล่อยหมัด ฝ่ามือหนึ่งท้าทายฟ้าขึ้นไปเช่นกัน อาศัยพลังของมุกวิญญาณทะเลบันดาลกำลัง และพลังของจิตวิญญาณแห่งโลกของแดนดาราเสริมฤทธิ์