ระวังตัว...
แต่ก็ช้าไปแล้ว
ในดวงตาของม่อชิงโหรวปรากฏแสงเจ็บปวดผสานความพิโรธ
เค่อเจียน, ไป๋เย่, หวงอิง, ท่านจ้าว... และทุกคนที่ติดตามเย่หานมา ล้วนขยายดวงตากว้าง ใบหน้าทุกใบล้วนปรากฏความโกรธกริ้วสุดขั้ว
ตูม!
จากบริเวณที่ถูกแสงกระบี่สีทองกลืนกลืน ดังเสียงระเบิดก้องกัมปนาท
ในชั่ววูบนั้น ทุกคนเหมือนได้ยินเสียงครางแห้งของเย่หาน ทันใดนั้นเอง ร่างของเย่หานก็ถูกพลังอันน่าสะพรึงพุ่งกระเด็นออกไป
ซ่าส์...!
ในทะเลหยินหยาง คลื่นยักษ์พุ่งขึ้นเป็นดอกใหญ่ ร่างของเย่หานพุ่งตรงลงสู่ในนั้นอย่างไม่ได้ตั้งตัว
การโจมตีแอบสังหาร!
ภายในเรือหยินหยาง ทุกคนต้องสะท้อนใจ พร้อมกันหันไปมองเสินเฟิง
เสินเฟิง ปฐมกุลบุตรแห่งตระกูลดวงตาเทพ ผู้ควรยืนรอรบอยู่ด้านข้าง แต่ในชั่วขณะที่เย่หานถูกกระบี่ปราณสีทองกลืนกลืนนั้นเอง เสินเฟิงกลับแอบสังหารออกมือเสียอย่างนั้น
บนดาดฟ้าเรือ เสินเฟิงยืนกอดอกหลังพลิ้ว แววตาไร้ความปรานี
ณ ขณะนี้ ตรงกลางคิ้วของเขา ดวงตาที่สามนั้นเบิกบานออกอย่างสมบูรณ์
ภายในดวงตา มีพลังอันน่าสะพรึงกลัวถึงที่สุดไหลออกมา จนจิตวิญญาณของผู้พบเห็นต้องสั่นคลอน
เทพตาผลาญภิรมย์ หนึ่งท่าสังหารขาด โจมตีแอบสังหารในชั่ววูบ
เขาสำเร็จ
ไม่มีใครคาดคิดว่าเสินเฟิงจะแอบสังหาร
ไม่เลยแม้แต่นิดเดียว
อัจฉริยะน่าสะพรึงเช่นนี้ ผู้แบกลมปราณห้าแห่ง ครอบครองเทพตาผลาญภิรมย์อันทรงพลัง อายุเพียง 20 ปี ก็มาถึงจุดสูงสุดแห่งขอบเขตนักบุญราชา เพียงขั้นเดียวเท่านั้นที่เหลือก่อนจะทลายพันธนาการ ก้าวเข้าสู่ขอบเขตพลิกชะตา อสูรร้ายระดับตำนาน
ผู้เช่นนี้ย่อมหยิ่งผยองเหนือชาวใต้หล้า มองไม่เห็นสิ่งใด ทะนงตนถึงขีดสุด