สภาพของเย่หานในตอนนี้ช่างแปลกประหลาดนัก
การที่ได้แบกรับการสังหารต่อเนื่องไม่หยุดหย่อนจากหลินเทียนหยิ่นผู้อยู่ในสภาพขีดสุด เขายังสามารถแกล้งรอดมีลมหายใจติดอยู่ก็ถือว่าไม่ธรรมดาแล้ว
คราวนี้ ไม่ใช่ว่าจะทะยานขึ้นมาอีกหรือ?
บรรดาผู้เข้มแข็งนับไม่ถ้วนต่างจ้องมองฉากแสงสวรรค์ปฐพีอยู่ไม่วางตา ภายในสมรภูมิ ผู้เข้าร่วมศึกนับหนึ่งนับไม่ถ้วนต่างปรากฏตัวในระยะสิบหมื่นลี้ จิตพลังทุกดวงล็อกเป้าเข้าที่แห่งนั้นทั้งหมด
แม้แต่หลินเทียนหยิ่นเอง ณ ขณะนี้ก็ขมวดคิ้วขึ้นมา
"ข้าจะอาบน้ำหนึ่งแห่งโทษสวรรค์ ข้ามผ่านวิบัติสายฟ้า ก้าวขึ้นสู่ฟ้าทีละก้าว มหาวิบัติจักรพรรดิยุทธ์ จงปรากฏออกมา!"
เสียงของเย่หานก้องกัมปนาทระเบิดออกมาโดยสมบูรณ์
ตูม!
พลังปราณที่เหลือเชื่อพุ่งระเบิดออกมาจากภายในกายของเย่หาน ดั่งน้ำท่วมม้วนไหล ประดุจมหาสมุทรม้วนกลืนสวรรค์ปฐพี
เย่หานก้าวออกหนึ่งก้าว หอกมังกรฮ่องเต้ปรากฏขึ้นในมือ หนึ่งท่าทะลุผ่านความกว้างใหญ่ของเวหา
นั่นคือการระเบิดพลังแห่งขีดจำกัด คือการขับเคลื่อนพลังวิถียุทธ์ของเย่หานเองในจุดสูงสุด หนึ่งท่าดั่งสามารถเจาะทะลุนภา ดับสูญมหาวิถีทั้งหมด
นี่คือหนึ่งท่าที่ทรงพลังที่สุดในแขนงวิถียุทธ์ของเย่หานนับตั้งแต่ถ่ายเกิดในชีวิตนี้
แม้ผู้เข้มแข็งดั่งหลินเทียนหยิ่น ก็ไม่อาจระงับการสั่นสะเทือนกลางเวหา ร่างกายถูกบีบให้ถอยไป
เห็นเพียงเย่หานลงมืออีกครั้ง หนึ่งท่าทะลุผ่านนภา ประดุจจะเจาะทะลุแมลงปอแห่งดวงดาว
"ไม่...!"
หลินเทียนหยิ่นสีหน้าเปลี่ยน ดวงตาขุ่นมัวลงในชั่วขณะ
ความหวาดกลัวไร้เหตุผลผุดขึ้นในใจ เพราะการกระทำของเย่หานบ้าคลั่งเกินไปเสียจริง
หลินเทียนหยิ่นเริ่มรู้สึกเสียดาย เขาในที่สุดก็เข้าใจว่าเหตุใดเย่หานวันนี้จึงบุกมาอย่างแข็งกร้าวเช่นนี้ ช่างประดุจมารอหาความตาย