สองแขนกายหยกประกายแสงทองระยิบระยับ ฉีกผ่านฟ้าดินในพริบตา
ทั้งสองนั้นพากันมวลของพลังอำนาจสยองเกรงจนแทบหายใจไม่ออก แผ่ไปสุดปลายฟ้าปลายแผ่นดินภายในเศษเสี้ยววินาที
ถ้าหากแสงทองที่ระเบิดออกจากกายอาวเซ่อนั้นเพียงแค่แสงสว่างจ้าตา แสงทองจากสองแขนนี้กลับแผ่กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์อธิบายไม่ถ้วน
ศักดิ์สิทธิ์สูงสุด ไม่มีอะไรเหนือกว่า ดั่งผู้เป็นเจ้าเพียงหนึ่งเดียว
ดั่งฮ่องเต้มนุษย์เสด็จลงมาสู่โลก ดั่งท่านจ้าวเสด็จด้วยพระองค์เอง ดั่งมังกรห้ากรงเล็บสีทองในตำนานกดขี่เหนือหล้า พลังอำนาจมังกรสั่นสะเทือนสวรรค์นิรันดร์ทุกภพ
"อา...!"
"ไม่...เจ้ากล้าลงมือกับอาวเซ่อ พี่ใหญ่ข้าคืออ้าวเทียน จะต้องบดขยี้เจ้าเป็นเศษซากพันชิ้น!"
เสียงคำรามอาดูรเต็มไปด้วยความหวาดกลัวดังก้องบนวิหารฟ้าพร้อมกัน
สองอัจฉริยะที่ปรากฏตัวไม่นานก่อน ต่างล้วนเป็นปีศาจเหนือกาลที่ก้าวออกจากเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดใต้ท้องฟ้านี้ แต่ชั่วขณะนี้พวกเขาดั่งก้าวเท้าลงบนขอบนรก หลงเหลือไว้เพียงความตื่นตระหนกไม่สิ้นสุด
บูม บูม!
สองแขนกายบังฟ้าบังดวงอาทิตย์ กลายเป็นคุกขังผูกมัดเฉียนคุน
ร่างจริงของเสินเฟิงถูกกักขังอยู่ข้างใน ดิ้นรนต่อสู้ไม่หยุด ระเบิดพลังไม่หยุด
น่าเสียดาย ไร้ประโยชน์
ฝ่ามือสีทองดั่งกำแพงทองและเชิงเทินเหล็ก ไม่อาจทำลาย ไม่อาจสั่นคลอน
ส่วนอาวเซ่อใช้กระบี่รบฟันสังหารไม่หยุดหย่อน ภายนอกดูระส่ำระสายไร้จังหวะ แต่ความจริงแล้วกำลังใช้เทพญาณอันเหนือกาลของตระกูลโบราณทองคำ วิชากระบี่เหนือธรรมชาติ