ปรมาจารย์ปีศาจปรากฏกายแล้ว
นี่คือผู้แข็งแกร่งน่าสะพรึงกลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้ คลี่คลายพลังกดดันถึงขั้วฟ้า ทั้งร่างพันพัวไปด้วยหมอกปีศาจที่ม้วนตัวเกรี้ยวกราด
ในชั่วขณะที่ปรากฏตัว ดูราวกับชายชราผู้หนึ่ง แต่หมัดที่ปล่อยออกมากลับกลายเป็นอุ้งเท้ายักษ์ของเผ่าปีศาจขนาดมโหฬารเหลือคณา น่าขนลุกเหลือวิสัยที่จะคาดเดา
กรูมม!
ห้วงดาวอันกว้างใหญ่สั่นสะเทือน ดวงดาวนับไม่ถ้วนถูกเขย่าขวัญ ถูกบีบคั้น
สายเลือดกดปกคลุมทิศทั้งแปด กลิ่นอายมหาวิถีไร้ขอบเขตแผ่ซ่านยอดฟ้า หนึ่งหมดอันเดียวในสากลที่ทะยานทะลวงลงมาอย่างเมืองมัจจุราช
ก๊าง...!
เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวดังก้องทั่วห้วงดาว แว่วคำรบไม่เลือนหาย
ร่างยักษ์ใหญ่ราวกับยักษ์แห่งห้วงดาวถูกหนึ่งหมดเหวี่ยงกระเด็นอีกครั้ง เย่หานในนั้นพลอยไอโลหิตเป็นถ้วยใหญ่
ช่องว่างระหว่างพลังมากเกินไป นี่คือความต่างที่ไม่อาจเยียวยา นอกจากจะปลุกองค์ประทับของชาติปางก่อนขึ้นมาอีกครั้งดั่งวันวาน
น่าเสียดาย ณ ห้วงดาวแห่งนี้ในวันนี้ ย่อมไม่มีศาสนสิ่งผนึกสวรรค์ดวงที่สองปรากฏออกมาได้ เย่หานจึงไม่อาจเป็นผู้ไร้เทียมดั่งครั้งทำลายบรรพบุรุษเผ่าทะเล มหาจักรพรรดิจางไห่ได้อีกแล้ว
เช็ดโลหิตย้อนยุคที่มุมปาก เย่หานหมุนวงเคล็ดวิชาควบคุมมังกรเก้าสวรรค์ในพริบตา บิดเบือนพลังความคิดของตนอย่างบ้าคลั่ง ส่งมันทะลวงเข้าไปภายในกายมนุษย์ทองแดง
เจตจำนงของเขาระเบิดออกไปอย่างไร้ขอบเขต ชั่วเดียวบุกรุกฝ่าห้วงดาวไกลร้อยล้านลี้
"หมัดพญาวชิระทำลายมาร หมัดอรหันต์ไร้เทียม หมัดราชันมังกรเสือ หมัดชำระมังกรไร้พ่าย หมัดพญาแห่งแสงสว่าง หมัดพุทธะปัญญา... ความหมายหมัดทั้งสิบแปด หนึ่งหมดแห่งเทียนยวน ให้ข้าทำลายมันซะ!"