“ช่างเป็นเรื่องขบขันเสียจริง!”
ใบหน้าของเย่หานเยือกเย็นขึ้นทันที “เจ้าฝันจะครอบครองแดนดาราตลอดกาล ย่อมต้องมีจิตวิญญาณผู้ไร้พ่าย เจ้าให้ข้ายอมแพ้ เพียงเพื่อเพิ่มชัยชนะหนึ่งครั้ง มีโอกาสไปถึงขั้นต่อไป และได้รับประโยชน์งั้นรึ?”
เกรี้ยว!
หอกมังกรจักรพรรดิทะยานออกไป หนึ่งทีสั่นสะเทือนจนยอดหนุ่มทะเลเหนือต้องถอย
เย่หานกล่าวอีก “ถ้าพลังเพียงพอ ย่อมสังหารจนถึงตัวสุดท้ายได้เอง ถ้าไม่เพียงพอ ไม่ว่าไปตรงไหนก็เป็นแค่ขยะ ข้ามิใช่บิดาของเจ้า เจ้าจึงจะให้ข้ายกโอกาสให้เจ้าด้วยเหตุใด?”
“เจ้า…!”
ยอดหนุ่มทะเลเหนือลืมตาโพลงด้วยความโกรธเกรี้ยว
ส่วนเหล่าผู้เชี่ยวชาญนับไม่ถ้วนรอบด้าน ต่างแสดงสีหน้าล้อเลียน แล้วก็หัวเราะออกมาไม่ยั้ง
มีผู้เชี่ยวชาญจากพิภพอื่นที่ลงมาถึงหัวเราะเสียงดัง “แม้ข้าจะไม่พอใจเย่หานผู้นี้ แต่ถ้อยคำของเขาก็ไม่ผิดนัก เขาไม่ใช่บิดาของยอดหนุ่มทะเลเหนือ จะให้ยกโอกาสให้ยอดหนุ่มทะเลเหนือโดยยอมแพ้ไปเลยด้วยเหตุใด?”
“สุดท้ายก็เป็นเพียงอัจฉริยะจากพิภพเล็ก ขึ้นหน้าบนเวทีใหญ่ไม่ได้ ยอดหนุ่มทะเลเหนือคนนี้ จริงอยู่นับเป็นอัจฉริยะหนึ่ง แต่ดูเหมือนเจตจำนงยังไม่แข็งแกร่งพอ ก็หานับเป็นอะไรไม่ได้”
มีผู้พยักหน้าเห็นด้วยในขณะนี้
เสียงเหล่านั้นดังเข้ามาในสนามรบ ยอดหนุ่มทะเลเหนือโกรธจนคลั่ง รู้สึกอายและเกรี้ยวกราด
เขาเชื่อว่าตนเองคือผู้แข็งแกร่งที่สุดของแดนดารา แม้เย่หานจะมีฝีมือบ้าง แต่ในอดีตก็เพียงอาศัยการหลอมรวมพลังต่าง ๆ มาเสริมเท่านั้น มิใช่พลังของตัวเองแท้จริง
ภายในสนามรบแห่งนี้ ข้อได้เปรียบทั้งปวงของเย่หานจะถูกอ่อนกำลังลง
ผู้ที่จะแทนแดนดาราและผงาดขึ้นในบันไดจักรพรรดิ มีได้เพียงหนึ่งเดียว และจะเป็นเพียงสี่ตัวอักษรว่า ยอดหนุ่มทะเลเหนือ เท่านั้น
บัดนี้ไม่สามารถบีบให้เย่หานก้มหัวได้ กลับกลายเป็นเรื่องขบขันในสายตาคนนับไม่ถ้วน?