ในรอบการประลองที่สอง ท่านจ้าวออกสู่สังเวียนก่อนเย่หาน
กลางสังเวียน ท่านจ้าวได้พบกับคู่ต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัว ผู้ไต่ถึงเขตเทพจักรพรรดิ
ขอบเขตเขตเทพจักรพรรดิแบ่งเป็นสามชั้น เทพจักรพรรดิ มหาเทพจักรพรรดิ และเทพจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์
คู่ต่อสู้นี้คือมหาเทพจักรพรรดิ ผู้มาจากโลกใหญ่อีกแห่งหนึ่ง พลังเลือดหนักแน่นไร้เทียม สืบทอดวิชาอันไร้ข้อบกพร่อง รากฐานลึกล้ำน่าสะพรึงถึงที่สุด
เมื่อการต่อสู้ดำเนินถึงที่สุด ร่างของท่านจ้าวเปรอะเปื้อนเลือด สั่นสะเทือนไม่หยุด
แม้ดาบศึกในมือก็สั่นไหว ราวกับวินาทีถัดไปจะหลุดจากอุ้งมือออกไป
"ข้ายอมแพ้!"
ท่านจ้าวเอ่ยปาก
เสียงจางหาย ท่านจ้าวจำต้องหันหลังกลับลงจากสังเวียนอย่างไร้ทางเลือก
สิ่งที่บรรดาชนแห่งวังยุทธต่อสู้ตั้งตารอไม่ได้เกิดขึ้น ท่านจ้าวแม้จะเก่งกาจ แต่ก็เพียงพอจะเป็นใหญ่ในทวีปเสินอู่ ในโลกเล็ก ๆ อย่างแดนดาราเท่านั้น ยังไม่อาจเรียกได้ว่าไร้พ่าย
หากปรารถนนจะรบในสังเวียนที่เหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งฟ้าทุกภพมารวมตัวกันเช่นนี้ เว้นแต่โชคจะเอื้อถึงที่สุด ทุกสงครามพบแต่คู่ต่อสู้ระดับเดียวกันหรือห่างกันไม่มาก มิฉะนั้นไม่มีโอกาสชนะเลย
"เพียงพอแล้ว!"
เย่หานเอ่ยเสียงเรียบ ๆ ปลอบโยนท่านจ้าว "สองสงคราม ได้เก็บเกี่ยวไม่น้อย หากวันหน้าไต่สู่เขตเทพจักรพรรดิแล้วฝ่าฝืนพันธนาการแห่งพลังรบได้ ยังมีโอกาสท้าชิงบัญชีจักรพรรดิอีกครั้ง"
ขณะเอ่ยวาจา ตราจักรพรรดิในมือของเย่หานก็ส่องประกาย
เขาก้าวย่างบนอากาศ ปรากฏกายอีกครั้งในสังเวียนแห่งหนึ่ง รอคอยการมาถึงของคู่ต่อสู้