น้ำเสียงของเย่หานประหนึ่งมีผลสงบจิตใจให้แน่วแน่
จิตใจของจีหรูเสวี่ยพลันสงบลงอย่างไม่ทันตั้งตัว จากนั้นนางหลับตาลงทั้งสองข้าง
ในชั่วขณะเดียวกันนี้เอง
จิตวิญญาณและอารมณ์ของเย่หานพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
ดวงตาทั้งคู่เปล่งประกายเทพอันน่าสะพรึงกลัว เย่หานเพ่งมองทะลุฟ้าดิน แววตากวาดไปทั่วโลกหล้า "ตระกูลจี ถึงคราวดับสูญ!"
สี่คำที่เย็นเยียบถึงกระดูก ประดุจกระแสเสียงสวรรค์แห่งการตัดสิน กำหนดบทสรุปสุดท้ายของตระกูลจักรพรรดิจี
ยอดฝีมือตระกูลจักรพรรดิจีนับไม่ถ้วนที่ยืนอยู่ในวังหลวงล้วนร่างสั่นเทา เกิดความรู้สึกสยดสยองยากหยั่งถึงแผ่ซ่านในใจ
ณ พื้นดินเบื้องหน้า จีหรูเฟิงที่เพิ่งลงมือไปหนึ่งครากลับขมวดคิ้ว
"พลังแห่งจักรพรรดิยุทธ์ ถึงกับมิอาจผนึกเจ้าสัตว์นรกนี่ได้?"
ลงมือแล้วไร้หนทางถอยกลับแล้ว ดวงตาของจีหรูเฟิงเปล่งประกายดุจสายฟ้า ยิงรัศมีน่าพรั่นพรึงสองสาย ราวกับต้องการมองทะลุความลับของเย่หาน
ดวงตาทั้งคู่ของเขาจับจ้องไปที่ผังราชันมังกรหมื่นภพเหนือศีรษะเย่หานในทันที
เกือบทุกคนก็เพ่งมองไปยังผนึกเทพนั้นในขณะเดียวกัน
ป้องกันไร้เทียมทาน แข็งแกร่งไม่มีสิ่งใดทำลาย
ผนึกเทพนี้ถึงกับต้านทานการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวของจักรพรรดิยุทธ์ได้?
"กระบี่สังหารวิถีจักรพรรดิ!"
จีหรูเฟิงเอ่ยสี่คำ
เขาลงมืออีกครั้ง เจตจำนงยุทธ์ของมหาจักรพรรดิยุทธ์ปะทุออกมา พลิกปั่นทั่วทั้งท้องฟ้าพิภพ
พลานุภาพอันยิ่งใหญ่ผสานเข้ากับพลังของค่ายกลวิถีจักรพรรดิทั้งเก้า ทรงพลังจนเขย่าฟ้าสะเทือนดิน รวมตัวในพริบตากลายเป็นกระบี่สังหารไร้เทียมทานที่เปล่งประกายเทพแห่งวิถีจักรพรรดิเก้าเล่ม