ระหว่างยอดเขาทั้งหลาย
ภายในพระมณฑลใหญ่น้อยต่าง ๆ ผู้แข็งแกร่งทุกนามต่างลืมดวงตาขึ้นพร้อมกัน
ภายในสนามบำเพ็ญแห่งแล้งแห่งแล้ง ผู้ฝึกยุทธ์ที่กำลังบำเพ็ญอยู่นั้นต่างเพิ่มความเพียรยิ่งกว่าเดิม จังหวะเวลานั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยแรงฮึดสู้
ทุกคนต่างตั้งตารอด้วยความหวังสุดปรารถนา ดั่งได้เห็นแสงแห่งความหวังบางประการ
"พิภพวิถีนักบุญ!"
"เดิมทีข้าคิดว่า การบำเพ็ญในพิภพนี้ โอกาสไปยังพิภพวิถีนักบุญนั้นไม่เหลืออยู่แล้ว ใครจะคิดว่าเย่หานจะพาพวกเราไปยังพิภพวิถีนักบุญในอีกหนึ่งปีข้างหน้า?"
ในพระมณฑลหนึ่ง จี้เชินเอ่ยขึ้น
พร้อมกันนั้น ไป๋เย่และหวงอิงทั้งสองก็มีแสงระยิบระยับเต็มดวงตา "พิภพวิถีนักบุญหรือ? ในอนาคต ข้าจะได้จารึกชื่อในบัญชีเทพรบแห่งดาราฟ้าอย่างแน่นอน!"
อัจฉริยะทุกนามต่างเริ่มบำเพ็ญอย่างสุดชีวิต
ผู้เป็นนักบุญแล้ว ปรารถนาจะก้าวไปอีกขั้นภายในหนึ่งปี เพื่อเมื่อเข้าสู่พิภพวิถีนักบุญแล้วจะได้มีฐานที่มั่นยิ่งกว่าเดิม
ผู้ยังไม่เป็นนักบุญนั้น หวังเพียงจะก้าวสวรรค์สำเร็จเป็นนักบุญให้ได้ก่อนที่เย่หานจะมุ่งสู่พิภพวิถีนักบุญ เพื่อคว้าโอกาสนั้นมาครอง
โอกาสเช่นนี้ แม้บรรยายว่าหาได้ยากยิ่งกว่าพันปีก็ยังไม่พอ
ความไร้เทียมทานและความน่าสะพรึงของเย่หานวางตระหง่านต่อหน้าต่อตา บุคคลเช่นนี้จะนำทางผู้คนไปยังพิภพวิถีนักบุญด้วยตนเอง แม้ในแดนสวรรค์นี้ พวกเขาก็แทบไม่เคยได้พบโอกาสเช่นนี้มาก่อน
ขณะที่อัจฉริยะทั้งหลายบำเพ็ญอย่างสุดชีวิต เบื้องบนห้วงอากาศเหนือเทือกเขาสวรรค์ทั้งเก้า เย่หานนั่งขัดสมาธิ ฝ่ามือและนิ้วเปลี่ยนท่าอยู่ตลอด ปล่อยอากรรมออกมาเป็นท่อน ๆ