ออกมาสู้!
คลื่นเสียงคำว่า "สู้" แผ่กระจาย ดั่งกระแสเสียงสวรรค์ลงมาจุติ ก้องสะท้อนไปทั่วยอดเขากิเลนเทวะ
ผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนของตระกูลเย่ตื่นตะลึงพร้อมกัน มองไปยังตำแหน่งประตูภูเขาด้วยความหวาดหวั่น
ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ เกือบทุกคนล้วนรู้สึกถึงแรงกดดันที่ทำให้หายใจไม่ออก ประหนึ่งฟากฟ้ากำลังจะถล่มทลาย ไอที่อัดอั้นทำให้จิตวิญญาณยุทธ์ของพวกเขาสั่นสะท้าน
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
"เทพสงคราม เป็นไปได้อย่างไรที่มีเทพสงครามมาเยือนตระกูลเย่ของเรา?"
ผู้แข็งแกร่งตระกูลเย่มากมายล้วนหวาดกลัวสุดขีด
ความโกรธเกรี้ยวในตอนแรก เปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวที่ไร้รูปในพริบตา
แม้ตระกูลเย่จะแข็งแกร่ง แม้จะมีเทพสงครามค้ำบัลลังก์ แต่วันนี้หากป้าหรูเสินลงมือโดยไม่คำนึงถึงสิ่งใดเลย ก็ยังสามารถทำลายตระกูลเย่ไปกว่าครึ่งได้
พลังต่อสู้ระดับสุดยอดเช่นนี้ ย่อมไม่ปะทะกันง่ายๆ แต่หากถึงคราวต้องลงมือจริงๆ ก็มักไม่มีใครได้เปรียบ
โครมคราม!
สุญญากาศแห่งฟ้าดินสั่นไหว
บนร่างของป้าหรูเสิน คลื่นความผันผวนอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งระเบิดออกมา ดูเหมือนจะล็อกเป้าหมายไปที่แห่งหนึ่งในบูรพสถานของตระกูลเย่ กำลังบีบบังคับด้วยมหาพลัง
หนึ่งลมหายใจ สองลมหายใจ... สามสิบลมหายใจ!
ในชั่วขณะที่ผู้แข็งแกร่งตระกูลเย่นับไม่ถ้วนเกือบจะทนไม่ไหว ในที่สุด จากส่วนลึกของห้วงมิติก็มีเสียงราบเรียบดังแว่วมา "ป้าหรูเสิน เจ้าทะลวงขอบเขตแล้วหรือ ยินดีด้วย!"
ทันใดนั้น เย่หานสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง สายตาจับจ้องไปยังห้วงมิติเบื้องบน
เขาเห็นบุรุษชราปรากฏตัวขึ้นที่ปลายสุดของห้วงมิติ มหาพลังสะเทือนฟ้าดิน ร่างที่ดูค่อมโค้งยืนอยู่ตรงนั้น กลับประหนึ่งเท้าฟ้าแบกดิน ฝืนต้านผืนฟ้าที่กำลังจะแตกสลายและถล่มทลายเหนือตระกูลเย่เอาไว้