“ว่าแล้วเชียว พระถังซัมจั๋งนี่มันซื่อบื้อจริงๆ ตาแก่คนนั้นก็คือปิศาจกระดูกขาวแปลงกายมา ไอ้ตาลิงไฟของซุนหงอคงเห็นทะลุปรุโปร่งตั้งนานแล้ว แต่คำพูดเขาดันไม่มีใครเชื่อ...”
“น่าโมโหสุดก็คือ พระถังซัมจั๋งยังตวาดใส่ซุนหงอคงอีก เจ้าลิงแสบ ยังคิดจะทำร้ายคนอีกหรือ วันนี้ข้าจะไม่เก็บเจ้าไว้เป็นศิษย์อีกต่อไป!”
“พูดจบก็เริ่มสวดบทมงกุฎรัดเกล้า...”
แคว้นเหลียง จวนสกุลฉิน เรือนหลัง
ในเรือนมีโต๊ะใหญ่สี่เหลี่ยม บนโต๊ะปูผ้าสีแดง บนผ้าแดงวางไม้เพดานปากท่อนเล็กไว้หนึ่งอัน
เด็กหนุ่มรูปงามนัยน์ตาคมคายสวมอาภรณ์แพร กำลังยืนอยู่หลังโต๊ะ ถือพัดวาดท่าทางประกอบ เล่าเรื่องซุนหงอคงปราบปิศาจกระดูกขาวสามครั้งในไซอิ๋วอย่างมีชีวิตชีวา
ส่วนผู้ชมก็คือสาวใช้และเด็กรับใช้ของจวนฉินรวมยี่สิบกว่าคน
ตอนนี้พวกเขาถูกฉินเฟิงเร้าอารมณ์ขึ้นมา แต่ละคนสีหน้าตื่นเต้นสุดขีด กลัวว่าพระถังซัมจั๋งผู้ซื่อบื้อจะทำให้ซุนต้าเชิ่งที่ไร้เทียมทานต้องตาย
เพี๊ยะ——
ทันใดนั้น ฉินเฟิงฟาดไม้เพดานปากดังฉาด บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นตาม “ในชั่วพริบตานั้น ซุนหงอคงที่กุมกระบองวิเศษก็ปวดหัวจนโลกหมุนติ้ว ขณะเดียวกัน อีตาปิศาจกระดูกขาวที่แปลงเป็นตาแก่ซอมซ่อก็อ้าปากเขี้ยวโผล่มาอยู่เบื้องหลังพระถังซัมจั๋ง...”
เขาจิบน้ำชาเล็กน้อยลูบคอ กางพัดออก แย้มยิ้มเจ้าเล่ห์ “อยากรู้เรื่องต่อเป็นอย่างไร โปรดรอคราวหน้า”
“อ้า...”
ทุกคนกำลังฟังอย่างเมามัน พอได้ยินประโยคนี้ก็พากันคร่ำครวญระงม
ฉินเฟิงยกหีบใหญ่จากหลังโต๊ะขึ้นมา บนหีบเขียนตัวอักษรใหญ่สามตัวชัดเจนว่า “กล่องรางวัล”
เขายกเท้าขึ้นเหยียบบนโต๊ะ พลางยิ้มตาหยีพูดกับทุกคน “มาๆๆ พวกเจ้าฟังกันอย่างสนุกสนานขนาดนี้ แสดงว่าคุณชายเล่าได้ไม่เลว ไม่ว่ามีเงินหรือไม่มี ก็มาช่วยอุดหนุนคุณชายหน่อย”
“...”
สาวใช้เด็กรับใช้กลุ่มหนึ่งพลันหน้าเบี้ยว
พวกเขารู้ว่าคุณชายของตนผลาญเงินเก่งเกินไป เงินเดือนถูกคุณหนูใหญ่กับคุณหนูสามจำกัด แต่ละเดือนเบิกเงินจากห้องบัญชีได้แค่หนึ่งร้อยตำลึง
หนึ่งร้อยตำลึงสำหรับคุณชายเสเพลจะทำอะไรได้?
ค่าดื่มเหล้าคาราโอเกะสักครั้งยังไม่พอเลย
ไม่คิดเลยว่าคุณชายเพื่อจะมีเงินไปเสเพลอย่างเพียงพอ จะได้หลงผิดถึงขนาดรีดไถเงินจากพวกเขาอย่างไม่ปิดบัง!
ทุกคนพากันซึมเศร้า แม้แต่สาวใช้ตัวน้อยบางคนถึงกับน้ำตาคลอ...
“เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย พวกเจ้าทำหน้าแบบนี้หมายความว่าไง? ทำเหมือนคุณชายรังแกพวกเจ้ายังไงก็ไม่รู้”
ฉินเฟิงกลอกตาอย่างแรง
เขารู้ดีว่าสาวใช้เด็กรับใช้พวกนี้เมื่อก่อนแอบอ้างบารมีเขา กร่างเกรียวรีดไถเงินมาไม่น้อย วันนี้ก็แค่ให้พวกเขาเสียเลือดเสียเนื้อนิดหน่อยเท่านั้น
เห็นทุกคนคอตก เขาก็ไม่พอใจขึ้นมาทันที “ทำไม? คุณชายปล้นหรือกรรโชกงั้นรึ? นี่คือผลตอบแทนจากการทำงานเข้าใจไหม?
“ไปเข้าแถวกันเดี๋ยวนี้ ให้รางวัลทีละคน!
“สบายใจได้ รอคุณชายหาเงินได้ จะพาพวกเจ้าไปกินดื่มเที่ยวเล่น พนันขันต่อให้ทั่วทั้งเมืองหลวง...”
ทุกคนก็ทุกข์พอแล้ว พอได้ยินคำพูดของฉินเฟิง แต่ละคนแทบจะน้ำตาไหลพราก
หาเงิน?
คุณชาย ตระกูลฉินใหญ่โตกำลังจะถูกคุณผลาญหมดแล้ว!
ถ้าคุณหาเงินได้ หมูคงปีนต้นไม้ได้...
แต่ฉินเฟิงพูดแล้ว พวกเขากลับไม่กล้าขัด อย่างเสียไม่ได้ก็เข้าแถวยัดเงินใส่กล่องรางวัล
ฉินเฟิงถึงพยักหน้าอย่างพอใจ หมุนพัดพลางฮัมเพลง เดินไปนั่งบนเก้าอี้เอนกายด้านข้าง
ทันใดนั้นก็มีสาวใช้หน้าตาหวานสวยยกถาดผลไม้เดินมา คุกเข่าครึ่งหนึ่งต่อหน้าเขา เผยให้เห็นไหปลาร้างดงาม...
“โอ๊ะ เสี่ยวเซียงเซียง ไม่เจอแป๊บเดียว ดูเหมือนเจ้าจะสวยขึ้นอีกนะ!”
ฉินเฟิงทำเป็นยื่นมือไปหยิบองุ่นตามปกติ แต่มือกลับซนไม่หยุด
สัมผัสลื่นนุ่มทำให้ใจเขาสั่นระรัว
สาวใช้หน้าแดงก่ำ แต่ยังคงปอกเปลือกองุ่นป้อนเข้าปากฉินเฟิงทีละลูก
ด้านหลังเก้าอี้เอนกาย ยังมีเด็กหนุ่มอายุสิบห้าสวมหมวก毡เล็ก หน้าตาส่อแววเจ้าเล่ห์ กำลังเอนเอียงประจบสอพลอโยกเก้าอี้ให้เขาเบาๆ
“คุณชาย คุณนี่มีวิธีจริงๆ! ข้าน้อยเพิ่งดู ในกล่องเรามีเกือบสองร้อยตำลึงแล้ว!”
เด็กหนุ่มชื่อฉินเสี่ยวฝู เป็นบัณฑิตรับใช้ของฉินเฟิง ตอนนี้มองฉินเฟิงด้วยความเลื่อมใส
คุณชายก็คือคุณชาย ไม่เพียงแต่ผลาญเงินในบ้าน แม้แต่เงินบ่าวไพร่ยังไม่เว้น!
ฉินเฟิงฟังแล้วใจหาย ปัดโธ่ ไอ้พวกบ่าวไพร่ยังรวยกว่าเขาอีก
ตอนนี้เขาจนหนักหนา ในเรือนไม่มีของมีค่าอะไรเลยสักชิ้น
เหตุผลไม่ใช่อื่นไกล ถูกผลาญเกลี้ยงหมดแล้ว...
แต่ที่ทำให้ฉินเฟิงอยากอ้วกเลือดคือ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขาเลยสักนิด
เขาไม่ใช่คุณชายเสเพลของตระกูลฉิน แต่เป็นผู้จัดการฝ่ายจากบริษัทแห่งหนึ่งในศตวรรษที่ 21 เพราะประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิต พอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง วิญญาณก็ข้ามมิติมาสู่โลกแปลกประหลาดนี้
โลกนี้คล้ายกับยุคราชวงศ์ซ่งในความทรงจำชาติก่อนของฉินเฟิงมาก แต่ด้านวิทยาศาสตร์วัฒนธรรม ห่างไกลกันนัก
ส่วนร่างเดิม เป็นลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นที่โด่งดังไปทั่วทั้งเมืองหลวง อีกทั้งเป็นบุตรของเสนาบดีกรมกลาโหม
อาศัยความรักจากพี่สาวทั้งสี่คนที่คอยตามใจ แทบจะอหังการไปทั่ว ยังเล็กๆ ก็รู้จักฉุดสาวชาวบ้าน เที่ยวหอนางโลม เล่นบ่อนการพนัน เป็นอันธพาล...
สิบวันก่อน ยังถูกคนวางกลอุบาย พนันครั้งใหญ่กับหลี่รุ่ยบุตรของเสนาบดีกรมคลัง ผลคือแพ้พนันไร่นาดีนอกเมืองหมื่นหมู่ของตระกูลฉินให้ จนท่านพ่อโกรธแทบกระอักเลือดตาย...
จึงสั่งขังเขาอย่างเดือดดาล
แต่ไอ้หมอนั่นกลับไม่รู้จักเข็ดหลาบ!
แถมหลี่รุ่ยยังจงใจยั่วยุ เขาจึงปีนกำแพงออกจากจวนตอนกลางคืน ไปล่องเรือดื่มเหล้ากับพวกเพื่อนเลวของอีกฝ่าย
สุดท้ายไม่รู้อีท่าไหน ถูกมอมเหล้าจนตกลงไปในทะเลสาบ กว่าจะหาขึ้นมาได้ ก็สิ้นลมแล้ว!
อย่างไรก็ตาม
หลังจากไล่เรียงความทรงจำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉินเฟิงแน่ใจว่าตนไม่ได้จมน้ำ แต่ถูกวางยาพิษตาย
นึกถึงคืนนั้น หลี่รุ่ยผิดปกติ ยิ้มประจบสอพลอ ทั้งเลี้ยงข้าวเลี้ยงเหล้า ทั้งทุ่มเงินจ้างนางคณิกาเอกมาปรนนิบัติ
ดั่งคำว่า เรื่องผิดปกติย่อมมีปีศาจ เรื่องนี้หลี่รุ่ยไม่พ้นเกี่ยวข้อง
ตอนนี้สภาพการณ์ของฉินเฟิง ไม่ได้ราบเรียบเงียบสงบอย่างผิวเผิน
หลี่รุ่ยรู้ว่าเขายังไม่ตาย มีโอกาสสูงจะกลับมาสังหารซ้ำอีกครั้ง
กล้าลงมือกับบุตรเสนาบดีกรมกลาโหม ผลประโยชน์พัวพันกัน ลึกซึ้งไม่ธรรมดา!
เกาทัณฑ์ออกจากแล่งยากหวนคืน แม้แต่เพื่อฆ่าปิดปาก หลี่รุ่ยก็จะไม่ปล่อยฉินเฟิงไปง่ายๆ
ดังนั้น เขาจึงต้องเตรียมการรับมือไว้ล่วงหน้า
เตรียมการอย่างไร?
ขั้นแรกก็ต้องหาเงิน!
มีเงิน จึงจะเกณฑ์คน สะสมผู้มีความสามารถ สถาปนาอำนาจ
แต่หลังจากเขาฟื้นขึ้น พี่รองหลิ่วหงเหยียนก็ประกาศการตัดสินใจใหญ่ยิ่ง: ลดเงินเดือนของเขาเหลือเพียงเดือนละหนึ่งร้อยตำลึง!
ฉินเฟิงจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?
ไม่ให้เงินข้า ข้าก็หาเงินเอง!
คุณชายเองก็เคยเป็นท็อปเซลล์ จะกลัวหาเงินจนร่ำรวยไม่ได้ในยุคโบราณนี่รึ?
ดังนั้น จึงเกิดเป็นฉากเบื้องหน้าขึ้น...
“ใช่แล้ว! คุณชายข้าคือใคร? เงินแค่นี้ จะมาขวางข้าได้รึ?”
ฉินเฟิงทำมาดคุณชายเสเพล พูดจาโอ้อวด “อย่าว่าแต่สามสี่ร้อยตำลึงเลย แม้แต่สามสี่หมื่นตำลึง สำหรับคุณชาย ก็ยังสบายๆ ใช่ไหมล่ะ?”
“คืนนี้พวกเราจะออกไปเสวยสุขกันหน่อย ได้ยินว่าหออี๋หงมีนางเอกคนใหม่มา สาวผิวพรรณนุ่มนิ่มเหลือเกิน...”
กำลังนึกเพลิน ฉินเสี่ยวฝูพลันตกใจจนคอหด เบิกตากว้างทำปากจู๋ใส่เขาไม่หยุด ทำรูปปากว่า:
“คุณหนูรอง ข้างหลัง...”
ในเวลาเดียวกัน กลิ่นหอมอ่อนๆ จางๆ ลอยเข้าจมูก
ฉิบหาย!
ฉินเฟิงใจหล่นวูบ
แย่ล่ะ พี่รองมาแล้ว?!
(หมายเหตุ: พี่สาวทุกคนเป็นบุตรบุญธรรมของพ่อฉินเฟิง จึงใช้นามสกุลต่างจากฉินเฟิง เรื่องนี้ทุกคนต้องทราบไว้ด้วยนะ~)