บนรถบัส เซิ่งเวิ่นอินนั่งอยู่หน้าสุดหลับตาพักผ่อน ด้านหลังเฝิงเสี่ยวเสี่ยวกับตู้หลานนั่งด้วยกัน ฉือเหยียนนั่งเดี่ยว ส่วนฉีซื่อนั่งตรงมุมแถวสุดท้ายของรถ ดูแปลกแยก
กลางทางรถกระแทกหนึ่งที ทุกคนตกใจกันหมด
เซิ่งเวิ่นอินหันไปมองด้านหลัง ตั้งใจจะดูว่าผู้ร่วมรายการไม่เป็นอะไรกันหรือเปล่า แต่กลับเห็นฉีซื่อที่นั่งอยู่ท้ายสุด สีหน้าเขาแย่ลงไปอีก
เมื่อวานตรวจดูก็ไม่เป็นไรแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมยังอ่อนแอแบบนี้ เป็นแก้วหรือไง?
ขมวดคิ้ว เซิ่งเวิ่นอินก็บอกคนขับขึ้นมาทันทีว่า "หาที่จอดข้างหน้าหน่อย"
ทีมรายการไม่เข้าใจ "จะทำอะไรน่ะ?"
"คนเราก็ต้องมีธุระส่วนตัวบ้างสิ" เซิ่งเวิ่นอินตอบเรียบๆ
"…" ทีมรายการได้แต่ให้คนขับจอดข้างทางก่อน จะไม่ให้คนไปเข้าห้องน้ำก็ใจร้ายเกินไปหน่อย
เซิ่งเวิ่นอินลงจากรถแล้ววิ่งไป พอกลับมาอีกครั้ง มือถือแก้วใสสีน้ำตาล ดูเหมือนกาแฟ
เฝิงเสี่ยวเสี่ยวฉวยโอกาสพูด "ฉันอยากกินกาแฟด้วย!"
เซิ่งเวิ่นอินหันขวับไปมองเธอ สายตาไม่เป็นมิตร
เฝิงเสี่ยวเสี่ยว "…"
เซิ่งเวิ่นอินขึ้นรถแล้วเดินตรงไปที่แถวสุดท้าย คนขับรถก็ออกรถทันที เซิ่งเวิ่นอินเซไปนิดหน่อย เลยลงไปนั่งข้างฉีซื่อ ร่างกายทั้งสองแนบชิดกันมาก
เซิ่งเวิ่นอินรีบขยับออกไปนิดหนึ่ง แล้วยื่นยาชงให้เขา "ดื่มแล้วจะดีขึ้น"
ฉีซื่อมองเธอ ริมฝีปากบางเม้มแน่น หน้าผากมีเหงื่อผุดเป็นเม็ดเล็กๆ แล้ว เขารับของในมือมา ก็รู้ว่ามันร้อน อย่างน้อยก็ช่วยให้มืออุ่นได้
"ดื่มสิ" เห็นเขาไม่ขยับ เธอเร่ง