ของถวายที่ใช้ไม่ได้ก็ช่างเถอะ นักข่าวก็น้อย เฉพาะนักข่าวคนเดียวที่มา เขาถ่ายรูปเสร็จก็ถามทีมงานหลักสองสามประโยคเป็นพิธี อยู่ในงานไม่ถึงห้านาทีก็รับซองแดงกลับไป
ผู้กำกับเกาะเซียนหลิงคนนี้แซ่โจว อายุสามสิบกว่า อยู่ในวัยฉกรรจ์ หน้าตาธรรมดาแต่ผมดกดำ
ก่อนเปิดกล้อง ผู้กำกับโจวคุยกับนักแสดงหลักทุกคนเล็กน้อย ถือว่าแนะนำให้รู้จักกันอย่างเป็นทางการ
นางเอกของเรื่องนี้คือเซิ่งเวิ่นอิน
ส่วนพระเอกเป็นหนุ่มหล่อที่เซิ่งเวิ่นอินค้นความทรงจำจนหัวแทบระเบิด แต่ในความทรงจำชาติก่อนก็ไม่พบร่องรอยอะไรเลย
เขาชื่อเสิ่นเมิ่ง หล่อมากจริง ๆ หน้าตาคมคาย ริมฝีปากแดงฟันขาว ไม่ว่าจะเป็นเยี่ยเฉิงเฟิง ฉินอั้น หรือเซิ่งเวิ่นอิน ก็สู้เสิ่นเมิ่งไม่ได้ในเรื่องความหล่อ แปลกมากที่คนหน้าตาแบบนี้ชาติที่แล้วกลับไม่ดังเลย
หลังจากผู้กำกับโจวแนะนำ เสิ่นเมิ่งก็หันมา ดวงตาเรียวของเขาหรี่ลงยิ้ม ๆ เขายื่นมือให้เซิ่งเวิ่นอิน น้ำเสียงสดใสกังวาน "อาจารย์เฉิงครับ"
เซิ่งเวิ่นอินอึ้งไปแล้วก็ยิ้มตอบ "อาจารย์เสิ่นก็สวัสดีค่ะ"
เสิ่นเมิ่งชะงัก แก้มขาวใสขึ้นสีแดง รีบโบกมือ "ไม่กล้าไม่กล้า"
ผู้กำกับโจวมองทั้งสองคน แล้วยกบทขึ้นมา "โทนรวมของเรื่องนี้คือละครรักหวาน ในเรื่องความสัมพันธ์ของคุณดีมาก ใกล้ชิดกันมาก ผมเลยหวังว่าพวกคุณจะฝึกสร้างความรู้สึกนอกจอด้วย ตอนเข้าฉากจะได้ไม่ดูห่างเหินเกินไป"
