พลทหารสลับกล้องไปอีกมุมหนึ่ง
ในกล้อง ปรากฏภาพเด็กพื้นเมืองกลุ่มหนึ่ง กำลังมัดเฉิงเฟิงจากทีม 06 และเซิ่งฉิงฉิงจากทีม 07 ที่ตัวสกปรกไปหมด แล้วพาตัวไปทางค่ายของชนพื้นเมือง
นายทหารตกใจ:"พวกเขาถูกจับตัวไปหรือ ตอนไหนกัน?"
เพราะเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของแขกรับเชิญ นายทหารจึงตื่นตัวขึ้นมาทันที
พลทหารกล่าว:"เฉิงเฟิงสองคนกับเซิ่งฉิงฉิงเจอกันเมื่อบ่ายวานนี้ หลังจากนั้นก็ไปด้วยกัน ครึ่งชั่วโมงก่อน เพื่อนร่วมทีมของเฉิงเฟิงได้ยินเสียงปืน พอไปดู เฉิงเฟิงและเซิ่งฉิงฉิงก็ถูกเด็กพื้นเมืองพวกนี้โจมตีและจับตัวไว้ที่จุดพักแล้ว"
นายทหารขมวดคิ้ว:"ทำไมเพิ่งจะบอกตอนนี้ เรื่องสำคัญขนาดนี้!"
พลทหารรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย เขาก็เพิ่งเห็นเอง
หลังเสียงปืนดังขึ้น ฝั่งเซิ่งเวิ่นอินก็มีการเคลื่อนไหว เขาก็เลยดูฝั่งเซิ่งเวิ่นอินก่อน
ฝั่งนี้ดูสนุกกว่าไม่ใช่หรือไง...
นายทหารครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พูดว่า:"ส่งคำสั่งไปยังฉีซื่อ ให้ไปช่วยเฉิงเฟิงและเซิ่งฉิงฉิง"
พลทหารถาม:"ส่งตอนนี้เลยไหม?"
นายทหารขมวดคิ้ว คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า:"เธอหาโอกาสตอนที่อยู่ตามลำพังหน่อย ตัวตนของเขาจะเปิดเผยไม่ได้ นี่คือข้อแม้สำคัญ"
พลทหารรับคำ:"รับทราบ!"
เซิ่งเวิ่นอินและฉีซื่อหมอบอยู่หลังเนินหินที่อยู่ไม่ไกลจากค่ายชนพื้นเมือง
เซิ่งเวิ่นอินถามฉีซื่ออย่างร้อนรน:"ไปได้หรือยัง ตอนนี้พวกเขาผ่อนคลายการ์ดลงแล้ว ฉันจะย่องไปขโมยแล้วก็กลับมา จะไม่สู้กับพวกเขาเด็ดขาด! ฉันรู้ว่าบนพื้นฐานของมนุษยธรรมและการปกป้องอารยธรรมดั้งเดิม โลกภายนอกจะไม่สนับสนุนให้คนยุคใหม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับชาวพื้นเมืองหรือเข้าไปแทรกแซงวัฒนธรรมของพวกเขา แต่พวกเขาเอาการ์ดฟื้นคืนชีพของฉันไป ฉันต้องเอามันคืนมา มันเป็นการ์ดฟื้นคืนชีพของฉันนะ!"