พลตรีมุลเลอร์ยินดีกับเขาจากใจจริง
เมื่อมองอ็อตโตที่กำลังฮึกเหิม ก็เหมือนกำลังมองหลานชายแท้ ๆ ของตัวเอง
ทุกคนในกองเรือตะวันออกไกลสนิทสนมกันราวพี่น้อง
เขากับพลเรือเอกชเปสนิทกันเป็นพี่น้องลับ ๆ คำว่า ‘หลานชายแท้ ๆ ของตัวเอง’ จึงไม่เกินจริง
“งบประมาณทางทหาร 10 ปีไม่ได้มากเกินไปหรอก อย่างไรเสีย กองทัพเรือของเรามีกำลังพลเพียงสามหมื่นกว่าคน งบสำหรับทหารเรือโดยตรงหนึ่งปี รวมเงินเบี้ยเลี้ยงแล้วก็แค่เก้าแสนกว่าปอนด์สเตอร์ลิง”
“ถ้ารวมค่าใช้จ่ายในการจัดซื้อและซ่อมบำรุงเรือรบด้วย ก็ยังขาดอีกมาก”
“เรือรบหลักขนาดใหญ่ที่ทันสมัยที่สุดหนึ่งลำ อย่างเรือลาดตระเวนรบหรือเรือประจัญบานยุคเดรดนอตสูงสุด ต้องใช้เงินมากกว่าสามล้านปอนด์สเตอร์ลิง”
“แต่เงินก้อนนี้ก็เทียบได้กับเรือประจัญบานยุคเดรดนอตสูงสุดถึง 5 ลำแล้ว”
“นี่ไม่ใช่ผลประโยชน์มหาศาลหรือไง?”
เท่ากับได้เงินสดมา 15 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง โดยแทบไม่ต้องลงทุนและไม่เสียอะไรเลย เป็นการรับเงินก้อนโตจากจักรวรรดิที่พระอาทิตย์ไม่ตกดินมาเปล่า ๆ
ทั้งสองพูดคุยกันพลางเดินเข้าไปในห้องปฏิบัติการ นายทหารฝ่ายเสนาธิการของกองเรือได้รวบรวมข้อมูลข่าวกรองทั้งหมด จัดทำเป็นรายงานปฏิบัติการในมหาสมุทรอินเดีย
หลังพลตรีทั้งสองลงนามแล้ว รายงานฉบับนี้จะถูกเข้ารหัสและส่งไปยังกองข่าวกรองแห่งแกรนด์ดัชชีตะวันออกไกล เพื่อให้ฝ่าบาทเจ้าชายซัคเซินตรวจอ่าน
พลตรีมุลเลอร์ถือรายงานไว้ พลางกล่าวอย่างภาคภูมิใจว่า “เรือลาดตระเวนรบเพียงลำเดียวของราชนาวีหลวงได้รับความเสียหาย ส่วนเรือลาดตระเวนรบของญี่ปุ่นก็ไม่ยอมสู้ถวายชีวิตให้พวกเขา มหาสมุทรอินเดียจะกลายเป็นเขตที่แกรนด์ดัชชีตะวันออกไกลของเราควบคุมเป็นพิเศษ”
“แค่เพิ่มจำนวนเรือลาดตระเวนเบากับเรือดำน้ำ ก็ปิดเส้นทางเดินเรือในมหาสมุทรอินเดียตอนเหนือได้อย่างเด็ดขาดแล้ว”
“ถึงตอนนั้น เรือสินค้าสักลำก็อย่าหวังว่าจะข้ามมหาสมุทรอินเดียได้”
อ็อตโตรับรายงานมาอ่านคร่าว ๆ
ตำแหน่งผู้สร้างผลงานอันดับหนึ่งระบุชื่อเขาไว้ ฮอร์นชไตน์กับพลตรีมุลเลอร์เองก็เห็นพ้องเช่นนั้น