ท่ามกลางอานุภาพของปืนกลหนัก การบุกของทหารราบนั้นไม่ใช่เรื่องน่ากลัวอะไรเลยจริงๆ
กระสุนปืนกลยิงกราดลงไปหนึ่งชุด แทบไม่มีใครรอดสภาพสมบูรณ์
สมบูรณ์ในความหมายที่แท้จริง
กระสุนปืนกลหนักหวีดหวิวไปมา ถูกเข้าหน่อยก็แหลกเป็นเละ เท่านั้นยังไม่พอ กำแพงยังทะลุได้ แล้วร่างกายเลือดเนื้อของไอ้ญี่ปุ่นจะเหลืออะไร?
ทหารเยอรมันส่วนใหญ่มีรูปร่างสูงใหญ่ คนยิงปืนกลหนักล้วนเป็นพวกบึกบึน ตัวใหญ่ โครงกระดูกใหญ่ แรงเยอะ ประคองแรงถอยหลังได้มั่นคง
การควบคุมปืนกลหนักเทอะทะแบบนี้มีข้อได้เปรียบโดยธรรมชาติ
ร้อยเอกวิลเดอร์สั่งให้สปอตไลท์กวาดไปที่สมรภูมิ กวาดไปยังตำแหน่งที่ไกลออกไปอีกหน่อย
มองเห็นทหารญี่ปุ่นแน่นขนัดยังคงบุกขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย
"ติดต่อร้อยโทฮาร์ดมันน์ บอกให้ยิงถล่มแนวหน้าของเราหนึ่งระลอก"
พอโทรศัพท์ติด ทหารปืนใหญ่ก็เข้าประจำที่กันหมด
3 นาทีต่อมา กระสุนปืนใหญ่ระลอกแรกพุ่งไปยังแนวหน้า นี่คือการยิงปรับแก้ของปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์
เสียงของฮาร์ดมันน์ดังออกมาจากหลอดโทรศัพท์ "ร้อยเอก ตำแหน่งปืนใหญ่เป็นอย่างไรบ้าง ต้องปรับหรือไม่?"
"ไม่ต้อง ปรับมาแม่นยำมาก ยิงถล่มให้ราบเป็นหน้ากลองเลย"
"ได้เลย!"
ฮาร์ดมันน์วางหูโทรศัพท์ สั่ง "ยิงพร้อมกัน!"
ปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์ 12 กระบอกยิงพร้อมกันไปยังทิศทางที่ทหารญี่ปุ่นบุก ศิลปินปืนใหญ่ผู้เลื่องชื่อเคยกล่าวไว้ว่า ปืนใหญ่ต้องยิงพร้อมกันจึงจะมีพลัง
ภายในหนึ่งนาที แต่ละกระบอกยิง 5 นัด ยิงต่อเนื่องไปยังพิกัดที่กำหนดไว้ล่วงหน้า
ตูม ตูม ตูม ตูม...
กระสุนปืนใหญ่ตกลงสู่พื้น กลายเป็นทะเลเพลิงต่อเนื่อง ทหารญี่ปุ่นในบริเวณนี้แทบจะถูกทำลายสิ้น