ฮูเกนแบร์กไม่เชื่อว่าซัคจะหาโลหะหายากของจักรวรรดิมาได้ หากไม่มีเส้นทางเดินเรือทะเล แร่จำนวนมากก็ขนส่งมาไม่ได้
ส่วนการค้นหาจากเขตที่จักรวรรดิควบคุมอยู่ ก็ไม่มีทางรวบรวมแร่ทังสเตน นิกเกิล โครเมียม ดีบุก และแร่ชนิดอื่น ๆ ได้มากพอภายในวันเดียว
โฮเอินบอร์นเองก็ยังสงสัยอยู่บ้างว่าซัคมีวิธีแก้ปัญหาจริง ๆ หรือแค่หาทางลงให้ตัวเอง
“ใบรายการอุปสงค์กับอุปทานต้องมีอยู่แล้ว ฝ่าบาท ผมคิดว่าเรื่องนี้แค่ให้ครุพพ์ปฏิบัติตามคำสั่ง ผลิตปืนใหญ่เรือเป็นลำดับแรก แล้วปรับลำดับการผลิตใหม่ก็พอครับ”
“ไม่จำเป็นต้องเอาผิดใคร”
“รัฐมนตรีโฮเอินบอร์น คำสั่งเร่งด่วนระดับสูงสุดที่ออกโดยสองหน่วยงานกลับไม่มีน้ำหนักเลย นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก ทำตามที่ผมบอก เอาใบรายการอุปสงค์กับอุปทานมาให้ผม”
เจ้าหน้าที่ฝ่ายจัดซื้อของโรงงานรีบนำใบรายการอุปสงค์กับอุปทานของปืนใหญ่เรือมาให้ ระบุวัสดุที่กำลังขาดแคลนไว้เรียบร้อย
ซัคกวาดตามอง
ปืนใหญ่เรือขนาด 380 มิลลิเมตรของเรือชั้นบาวาเรียหนึ่งกระบอก มีน้ำหนักรวม 76.2–77.63 ตัน
วัสดุหลักคือเหล็กกล้าทำปืนผสมนิกเกิลและโครเมียมของครุพพ์ แท่งเหล็กหล่อดิบมีน้ำหนักรวมประมาณ 125–135 ตัน
แยกเป็นแท่งเหล็กสำหรับวัตถุดิบ 130 ตัน แท่งทองแดง 0.16 ตัน นิกเกิลโลหะ 5.2 ตัน โครเมียมโลหะ 2.6 ตัน และเหล็กแมงกานีส 1.82 ตัน
นึกว่าจะต้องใช้ตั้งเท่าไร
แค่นี้เองหรือ?
ซัคแสดงสีหน้าไม่ยี่หระ
เรือชั้นบาวาเรียลำที่หนึ่งติดตั้งอุปกรณ์พื้นฐานครบแล้ว ส่วนลำที่สองยังขาดปืนหลักอีก 6 กระบอก แค่เอาตัวเลขนี้คูณหกก็พอ
ขอผมเปิดดูระบบก่อน เดี๋ยวค่อยจัดการแก
แท่งเหล็กตันละ 150 เหรียญ
แท่งทองแดงตันละ 1,360 เหรียญ
นิกเกิลโลหะตันละ 3,450 เหรียญ
แมงกานีสโลหะตันละ 800 เหรียญ