“ข้าไม่ได้ปั่นหัวพวกเจ้าเล่นนะ ห้างสรรพสินค้าเทียนหยู่แห่งเมืองเย่ากวงนั้นมีของดีครบทุกอย่างจริง ๆ แถมยังมีพ่อค้าค้าขายออกมาจัดแสดงของล้ำค่าหายากเป็นครั้งคราว เพื่อดึงดูดผู้คนให้เข้ามาประมูลกัน”
“เมื่อครึ่งปีก่อนนี่เอง ในห้างเทียนหยู่ยังมีร้านสัตว์อสูรแห่งหนึ่งหยิบไข่สัตว์อสูรตระกูลมังกรสายเลือดบริสุทธิ์ออกมาจัดแสดงเป็นของเด่น ได้ยินกันว่าวันนั้นมันถูกประมูลไปในราคามหาศาลหลายร้อยล้านเลยนะ”
“ถ้าพวกเจ้าต้องการซื้อสัตว์อสูรหายากสักตัว ห้างเทียนหยู่นี่แหละจะมีสิ่งที่พวกเจ้าปรารถนา แต่ว่าของล้ำค่าเหล่านั้นราคาไม่เบาเลยทีเดียว” ชายวัยกลางคนผู้เป็นคนขับรถพูดอธิบายไปพลางขณะขับพาหนะพาหลินหรานและซูเสี่ยวไปตามทาง
“โอ้! ถึงขั้นมีไข่สัตว์อสูรตระกูลมังกรสายเลือดบริสุทธิ์ขายด้วยเรอะ ห้างเทียนหยู่นี่มันก็มีของดีจริง ๆ นะ” หลินหรานฟังแล้วตื่นตระหนกขึ้นมาทันที
ต้องรู้ไว้ว่าสัตว์อสูรตระกูลมังกรสายเลือดบริสุทธิ์นั้นหายากอยู่แล้ว แม้จะออกแรงออกไปจับมา ส่วนใหญ่ก็เป็นตัวที่เติบโตเต็มวัยไปแล้ว การได้ไข่สัตว์อสูรมาครอบครองจึงเป็นเรื่องยากยิ่ง
แม้หลินหรานจะเคยเข้าไปในชิ้นส่วนมิติมานับครั้งไม่ถ้วน ก็ไม่เคยพบเห็นไข่สัตว์อสูรตระกูลมังกรสายเลือดบริสุทธิ์แม้แต่ชิ้นเดียว เห็นได้ชัดว่าห้างเทียนหยู่นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ
“ท่านลุงคนขับ ข้าขอถามหน่อยว่าห้างเทียนหยู่นี้มีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่ ถึงได้มีของหายากมากมายขนาดนี้” หลินหรานถามด้วยความสงสัย