"ฮ่าฮ่าฮ่า! ข้าจะขำตายแล้ว เจ้าอยากจะร้องก็ร้องออกมาเลยสิ ข้าจะดูให้ดีว่าเมื่อไรพวกมันจะมาทัน หรือสัตว์อสูรของข้าจะเร็วกว่า!"
เสียงพูดเพิ่งจบลง ตั๊กแตนตำข้าวสีเขียวเข้มก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหลังข่งโยวฉับพลัน คมเคียวอันแหลมคมยังมือถูกแนบไว้ที่แผ่นหลังของเขา เพียงเสียงสั่งการดังขึ้นเท่านั้น เขาก็จะถูกฟันออกเป็นสองทันที
ไม่เพียงเท่านั้น สัตว์อสูรอีกตัวก็แทะกลิ้งออกมาจากใต้ดิน ปรากฏต่อหน้าข่งโยว เป็นหนูดำสนิทที่หัวมีเขาเกลียวยักษ์งอกออกมา แม้รูปร่างจะเล็กแต่สายอากาศร้ายกาจรุนแรงนัก
"ตั๊กแตนตำข้าวกรงเล็บยักษ์กับหนูพิษสว่านมาร... ทั้งคู่ล้วนเป็นสัตว์อสูรสายเลือดขั้นแปดทั้งนั้น..."
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ข่งโยวก็สิ้นหวังสิ้นดี ขาทั้งสองสั่นเทิ้มไม่หยุด รู้สึกได้ถึงความชุ่มชื้นที่กางเกงเปียกโชกไปหมด — ขยาดขี้จนเต็มที
ก็เพราะข่งโยวแท้จริงแล้วเป็นเพียงนักฝึกสัตว์ระดับหกดาว ถูกนักฝึกสัตว์แปดดาวสองคนข่มขู่อยู่ จะไม่ขี้รดตัวได้อย่างไร
"ผิดแล้ว ข้าผิดแล้ว ขอไว้ชีวิตข้าเถิด ข้าจะยกให้ทุกอย่าง!"
ข่งโยวในตอนนี้เพื่อความอยู่รอดไม่คิดจะต่อรองสิ่งใดอีกแล้ว รี่เข้ามือหยิบผลึกสัตว์อสูรเก้าขั้นสองชิ้นที่แผ่พลังอันรุนแรงในอกเสื้อออกมาทันที
"อย่างนี้สิถูกแล้ว"
ทั้งสองยิ้มเหลี่ยมเจ้าเล่ห์เดินเข้าไป ฉวยผลึกสัตว์อสูรเก้าขั้นจากมือข่งโยวไปโดยไม่ต้องพูดพร่ำทำเปลอ