หลังจากจัดการแมงมุมอสูรเขียวได้แล้ว หลินเฟิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกลึก ๆ มองไปยังแมวเงาส้มที่หมดสภาพจนแทบพูดไม่ออก การให้อสูรระดับหนึ่งขั้นต้นไปปะทะกับอสูรระดับสามนั้นช่างยากเกินไปสำหรับมันจริง ๆ แต่ด้วยการฟื้นคืนชีพไม่จำกัดและการโจมตีต่อเนื่อง ผลการฝึกก็เห็นได้ชัดอย่างยิ่ง
ในการฟื้นคืนชีพครั้งท้าย ๆ ของแมวเงาส้มเมื่อครู่ ความเร็วในการโจมตีเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อีกทั้งมุมการโจมตีก็แปลกประหลาดยิ่ง ถึงขั้นใช้ท่าหลอกลวงอีกฝ่ายแล้วลอบโจมตีท้องที่บาดเจ็บของมันอีกครั้ง
การต่อสู้ครั้งนี้แม้จะตายแล้วฟื้นไม่หยุด แต่ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วยามเท่านั้น การพัฒนาอย่างมหาศาลในเวลาอันสั้นเช่นนี้ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่ง
หลินเฟิงใช้เครื่องระบุสัตว์เลี้ยงกับแมวเงาส้มอีกครั้งด้วยความตื่นเต้น
แมวเงาส้มระยะเติบโต
ธาตุ: วายุ
ระดับ: หนึ่งขั้นสูง
ทักษะ: จู่โจมคลั่ง, กรงเล็บเหมียว ๆ, วายุวิถี, กรงเล็บแมวจู่โจม
พรสวรรค์: ระดับ C
คะแนน: 22
"ฮ่า ๆ ดูท่าพัฒนาพลังขึ้นสามเท่าก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรเช่นนี้เล่า นี่ก็ขึ้นถึงหนึ่งขั้นสูงแล้ว อีกทั้งพรสวรรค์ยังพัฒนา ไม่เลว ๆ"
"ไปเถิด เสียวจวี๋! เราออกเดินทางต่อ" หลินเฟิงลูบหัวขนฟูของแมวเงาส้มพลางหัวเราะ
เหนื่อยเกินไปแล้ว เดินไม่ไหวแล้ว!
แมวเงาส้มส่งข้อมูลที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจผ่านพันธสัญญาอสูรชั่วคราว
หลินเฟิงชะงัก มองแมวเงาส้มที่นอนหมอบกับพื้นไม่ไหวติงไร้เรี่ยวแรง รอยยิ้มประหลาดผุดขึ้นบนใบหน้าก่อนกล่าวว่า "โย! เหนื่อยมากหรือ ข้าจะช่วยนวดให้!"
แมวเงาส้มได้ยินก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ แต่เมื่อเหลือบมองหลินเฟิงเห็นรอยยิ้มประหลาดนั่น ขนทั้งร่างก็ลุกชัน ตื่นตระหนกอย่างยิ่ง
มนุษย์ชั่วร้ายตรงหน้านี่คิดจะทำอะไร!
"อย่าตื่นกลัวไป ข้านวดให้จริง ๆ แค่นั้นแหละ" หลินเฟิงยิ้มอย่างอ่อนโยนพลางเดินเข้าใกล้แมวเงาส้มช้า ๆ
เมื่อเดินมาถึงใกล้ซากแมงมุมอสูรเขียว มือขวาก็ว่องไวดึงเงี่ยงพิษออกมา เร่งฝีเท้าพุ่งเข้าใส่แมวเงาส้ม
แมวเงาส้มสะดุ้ง ยังไม่ทันได้ตอบสนองก็ตายอีกครั้ง แถมยังถูกหลินเฟิงแทงตายด้วย
"ฟื้นคืนชีพ ณ ที่เดิม!"
"ฮ่า ๆ! ครานี้สบายแล้วใช่ไหม ข้าดียิ่งนักหรือไม่!" หลินเฟิงลูบขนของแมวเงาส้มอย่างอ่อนโยน
หลินเฟิงสังเกตมานานแล้วว่า ในมิติแห่งนี้ทุกครั้งที่แมวเงาส้มฟื้นคืนชีพ มันจะกลับคืนสู่สภาพดีที่สุด ราวกับไม่เคยได้รับบาดเจ็บมาก่อน
ดังนั้นไม่ต้องสงสัยเลย แม้ว่าจะโหดร้าย แต่นี่เป็นวิธีฟื้นฟูพละกำลังอย่างรวดเร็วที่ยอดเยี่ยมที่สุด!
"เหมียว!"
หลังจากฟื้นคืนชีพอีกครั้ง แมวเงาส้มก็คำรามเสียงดัง แยกเขี้ยวยิงฟัน กรงเล็บขูดพื้นไม่หยุด โกรธเกรี้ยวเป็นที่สุด
"อาเหยา อย่าโกรธไปเลย ข้าทำไปเพื่อเจ้าเอง" หลินเฟิงย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง ปลอบแมวเงาส้มไม่หยุด
แมวเงาส้มจำใจยอมรับ หากไม่ติดพันธสัญญาอสูรชั่วคราว มันคงข่วน'นาย'ที่ชอบหาเรื่องนี่ตายไปนานแล้ว
ทันใดนั้นหลินเฟิงรู้สึกว่ามือขวาไม่สบายอย่างยิ่ง มองดูก็เห็นมือขวากลายเป็นสีม่วงไร้ความรู้สึก พลางพิษก็ค่อย ๆ แผ่ซ่านขึ้นมา
มิคาดพิษของแมงมุมอสูรเขียวจะน่าสะพรึงถึงเพียงนี้ หลินเฟิงเริ่มอาเจียนและวิงเวียนศีรษะในไม่ช้า
"ระบบ ช่วยข้าด่วน ข้าจะไม่ไหวแล้ว" หลินเฟิงเริ่มตื่นตระหนก
"พฤติกรรมหาเรื่องของโฮสต์ไม่จัดเป็นสถานการณ์คับขัน ไม่เปิดใช้การป้องกันสมบูรณ์" ระบบกล่าวอย่างเย็นชา
"ข้าว้อย เจ้า ๆ ๆ...." พูดยังไม่ทันจบ หลินเฟิงก็ล้มลงหมดสติ ไม่นานก็สิ้นใจ ดวงตาเบิกกว้างจ้องเขม็ง แสดงถึงความตายไม่สยบ
แมวเงาส้มตะลึงงันก่อนจะดีใจล้นพ้น กรงเล็บสั้น ๆ ตบกระทบกันไม่หยุด ราวกับบอกว่า "ดูสิ! กรรมตามทันแล้ว สมควร"
......
ข้าตายแล้วหรือ?
หลินเฟิงตาค้าง แต่ไม่นานก็ฟื้นคืนสติ เบื้องหน้ายังเป็นป่าเขาเดิม แมวเงาส้มก็กระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ข้าง ๆ
"ข้าเองก็ฟื้นคืนชีพได้ ฮ่า ๆ!" หลินเฟิงดีใจเป็นอย่างยิ่ง
"ข้าบอกแล้วว่าอสูรทั้งหมดล้วนฟื้นคืนชีพได้ตามใจ" ระบบกล่าวอย่างเรียบเฉย
"???"
"ข้าก็เป็นอสูรด้วยหรือ? ข้าว้อย!" หลินเฟิงเริ่มพ่นถ้อยคำหยาบคายด่าระบบอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง
แต่ไม่นาน ก็ได้รับฝ่ามือร้อนผ่าว ๆ คืนมาห้าฉาด
"น่าขำหรือ รีบออกเดินทางต่อได้แล้ว" หลินเฟิงกล่าวกับแมวเงาส้มด้วยเจตนาไม่ดี
รอยยิ้มของแมวเงาส้มแข็งค้างทันที ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วออกเดินทางอย่างว่าง่าย
......
สองวันต่อจากนั้น หลินเฟิงก็พาแมวเงาส้มฝึกฝนอย่างไร้มนุษยธรรมอย่างต่อเนื่อง เจออสูรก็เข้าใส่ ตายไปนับร้อยครั้ง ส่วนหลินเฟิงแม้จะมีการป้องกันสมบูรณ์ แต่ก็เลี่ยงการหาเรื่องของตนเองไม่ได้ จึงตายไปกว่าสิบครั้งเช่นกัน
"มา ข้าดูค่าพลังของเจ้าอีกครั้ง" หลินเฟิงใช้เครื่องระบุสัตว์เลี้ยงกับแมวเงาส้ม
แมวเงาส้มระยะเติบโต
ธาตุ: วายุ
ระดับ: สามขั้นต่ำ
ทักษะ: จู่โจมคลั่ง, กรงเล็บเหมียว ๆ, วายุวิถี, กรงเล็บแมวจู่โจม, เสียงคำรามพยัคฆ์, วายุศรร้อยเรียง, เกราะวายุอสูร
พรสวรรค์: D
คะแนน: 45
"ฮ่า ๆ ๆ! สำเร็จแล้ว เสียวจวี๋มีความสุขไหม!" หลินเฟิงกอดแมวเงาส้มลูบคลำไม่หยุด แต่แมวเงาส้มกลับมีสีหน้าราวกับไม่อยากมีชีวิตอยู่อีก
"ติ๊ง ภารกิจของโฮสต์สำเร็จลุล่วง ได้รับรางวัล 20 แต้ม พร้อมปลดล็อกฟังก์ชันร้านค้า"
"เริ่มการกลับ..."
"กลับสำเร็จ ล้างความทรงจำอสูรบางส่วน!"
หมู่มวลเวียนศีรษะอีกครั้งหนึ่ง หนึ่งคนหนึ่งแมวก็กลับมายังร้าน
เมื่อสัมผัสได้ถึงความปลอดภัยโดยรอบ แมวเงาส้มก็ถอนหายใจเฮือกแล้วนอนหมอบหลับไปข้าง ๆ โดยไม่รู้สึกเลยว่าถูกลบความทรงจำบางส่วน
"ร้านค้า? อยู่ไหนน่ะ?" หลินเฟิงมองหาทั่วทิศ
"นึกในใจว่า 'ร้านค้า' มันก็จะปรากฏในห้วงสมอง" ระบบกล่าวเรียบ ๆ
หลินเฟิงค่อนข้างกระดาก หัวเราะดัง ๆ สองสามครั้งแล้วนึกในใจว่า "ร้านค้า" ก็ปรากฏหน้าต่างหนึ่งขึ้นในสมองจริง ๆ
บนนั้นมีของอยู่ห้าสิ่ง ได้แก่ สารานุกรมอสูร 20 แต้ม, เชือกคล้องอสูรขั้นต่ำ 50 แต้ม, ทิพย์โอสถดวงดารา 100 แต้ม, บ้าคลั่ง 500 แต้ม, โอสถรวบรวมปราณขั้นต่ำ 1000 แต้ม
"ตัวเลขด้านหลังของพวกนี้ คงไม่ใช่ 20 แต้มที่เจ้าเพิ่งให้ข้าเมื่อกี้หรอกนะ" หลินเฟิงเอ่ยอย่างตกตะลึง
"ใช่!" ระบบตอบ
"เหี้ยยยย แค่ 20 แต้มจะซื้ออะไรได้ เจ้างกเกินไปแล้ว!" หลินเฟิงไม่พอใจอย่างยิ่ง
"โฮสต์สามารถสะสมได้" ระบบกล่าว
"......"
"เช่นนั้นเจ้าว่า 20 แต้มนี่ ข้าควรแลกอะไร"
"ตามความต้องการปัจจุบันของโฮสต์ แนะนำให้ซื้อสารานุกรมอสูรก่อน"
"อะไรวะ? มีประโยชน์อะไร?"
"สามารถรู้ข้อมูล ทักษะ นิสัย ฯลฯ ของอสูรทั้งหมดในโลกนี้"
"โอ้! อย่างนั้นหรือ ดูท่าจะเจ๋งดีนะ"
หลินเฟิงใช้ 20 แต้มที่มีอยู่แลกสารานุกรมอสูร จากนั้นข้อมูลอันทรงพลังก็ไหลบ่าเข้าสู่สมองอย่างบ้าคลั่ง รู้สึกราวกับมีความรู้เพิ่มขึ้นมากมายในพริบตา
แล้วจึงใช้เครื่องระบุสัตว์เลี้ยงกับแมวเงาส้มที่หลับไปแล้วอีกครั้ง
เมื่อเห็นข้อมูลของแมวเงาส้มอีกครั้ง หลินเฟิงก็เข้าใจทะลุปรุโปร่งทันที
"ว้าว วายุวิถีกับเกราะวายุอสูรนี่มันเป็นทักษะวายุระดับสูงนี่เอง"
"นึกไม่ถึงว่าแมวโง่ตัวนี้จะเรียนรู้ได้"
"แถมวายุศรร้อยเรียงนี่ มีแต่อสูรที่มีความสามารถบินได้ถึงจะมี"
"ถูกบังคับจนหมูปีนต้นไม้ได้ ฮ่า ๆ!"
หลินเฟิงพูดพึมพำคนเดียว
"จริงสิ เจ้าต้องการให้ข้าขายอสูรตัวนี้ ราคาเป็นเจ้ากำหนดหรือ?" หลินเฟิงถามระบบ
"สินค้าทั้งหมดในร้านนี้ราคาล้วนกำหนดโดยระบบนี้"
"โฮสต์ไม่มีสิทธิ์เปลี่ยนแปลง เงินที่หาได้จะแลกเปลี่ยนในอัตรา 1000 เหรียญดาวน้ำเงินต่อ 1 แต้ม"
ระบบอธิบาย
"1000 ต่อ 1 เจ้าก็ดำเกินไปแล้ว ช่างเถิด ๆ ข้าขอถามสักอย่าง"
"ข้าจะเป็นนักฝึกอสูรได้หรือไม่?" หลินเฟิงถามอย่างจริงจังขึ้นมาทันใด
"เมื่อโฮสต์สะสม 100 แต้มแล้ว สามารถแลกทิพย์โอสถดวงดารา ชำระร่างกายรับพลังดวงดารา เมื่อนั้นจะกลายเป็นนักฝึกอสูรได้" ระบบกล่าว
"100 แต้มก็คือหนึ่งแสนน่ะสิ!"
"รีบบอกข้ามา เจ้าแมวเงาส้มระดับสุดยอดนี่ต้องขายเท่าไร!" หลินเฟิงกล่าวอย่างตื่นเต้น
"กำลังประเมินอสูร..."
"ประเมินเสร็จสิ้น ราคาสามหมื่น" ระบบตอบ
"???"
"แค่สามหมื่น ในสารานุกรมอสูรนี่บอกว่าแมวเงาส้มธรรมดายังราวสองหมื่นเลย"
"ของข้าสุดยอดขนาดนี้ขายแค่สามหมื่น..." หลินเฟิงพูดไม่ออก
"ระบบนี้ยุติธรรมต่อทุกคนแน่นอน!" ระบบยืนกราน
"......"
"ได้ สามหมื่นก็สามหมื่น ตามใจเจ้าหมด" หลินเฟิงมีสีหน้าราวกับไม่อยากมีชีวิตอีก
ทันใดนั้นหลินเฟิงก็สะดุ้ง ตนเองอยู่ในผืนป่าวายุขุนเขามาสองวัน ทางครอบครัวคงร้อนใจแทบตายแล้วสิ
"เวลาหน้าต่างฝึกตน แตกต่างจากโลกความเป็นจริง หนึ่งวันเท่ากับสองชั่วยาม" ระบบสัมผัสได้จึงตอบทันที
หลินเฟิงถอนหายใจยาว มองนาฬิกาบนกำแพง พบว่าเพิ่งบ่ายกว่า ๆ จึงเปิดประตูม้วนขึ้นอีกครั้ง เตรียมขายแมวเงาส้ม
ผู้คนบนถนนมากขึ้น มีคนมองมาร้านตนเองเป็นครั้งคราว แต่เห็นว่าภายในว่างเปล่าก็จากไปทันที
"ไม่มีอะไรเลย คนเขาไม่เข้ากันเลยนี่"
"ไม่ได้แล้ว ข้าต้องคิดหาวิธี!"
"...คิดออกแล้ว! ฮ่า ๆ!" หลินเฟิงตาเป็นประกาย อุ้มแมวเงาส้มวิ่งออกจากร้านไปทันที
"แมวเงาส้มไร้เทียมทานที่เพาะพันธุ์ใหม่จากร้านนี้ มีใครต้องการไหม!" หลินเฟิงตะโกนเรียกลูกค้าเสียงดัง
"เชอะ อสูรมือใหม่ชั้นต่ำยังไร้เทียมทาน โง่จริง" เจ้าของร้านขายอสูรข้าง ๆ กลอกตาใส่ไม่หยุด
"แมวเงาส้มไร้เทียมทานอย่างแน่นอน หากไม่เชื่อ ยินดีต้อนรับผู้กล้าทุกสารทิศมาท้าประลอง!" หลินเฟิงไม่สนใจ ตะโกนต่อไป
"เฮ้ย หนุ่มน้อย ถ้าเจ้าขาดเงินนักก็ขายให้ข้าเถิด ข้าให้หมื่นหนึ่ง" เจ้าของร้านนั้นกล่าวด้วยรอยยิ้มเยาะ
"หมื่นหนึ่ง? หลอกผีหรือ ข้าบอกพวกเจ้าว่า อสูรของข้าตัวนี้ ไร้เทียมทานต่ำกว่าระดับสี่ ไม่เชื่อพวกเจ้าตามสบายได้เลย"
"รวมถึงระดับสี่ด้วยนะ!" หลินเฟิงวางม้านั่งตัวหนึ่งแล้วตะโกน
"ไร้เทียมทานต่ำกว่าระดับสี่? สมองถูกประตูหนีบมาสินะ ฮ่า ๆ!" เจ้าของร้านขายอสูรข้าง ๆ หัวเราะเยาะไม่หยุด
"ข้าว่าพวกเจ้าบ่นอะไรกันนัก มีฝีมือก็ออกมาสู้กันสักตั้ง เจ้าปัญญาอ่อน!" หลินเฟิงถูกคนนี้กวนจนทนไม่ไหวแล้ว
"เจ้าว่าอะไรนะ? ดูท่าวันนี้ข้าจะต้องสั่งสอนเจ้าแทนพ่อแม่เจ้าเสียหน่อย" ชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินออกมาจากข้าง ๆ เปลือยท่อนบน ร่างกายเต็มไปด้วยไขมัน
"ข้าไม่รังแกเจ้าหรอก นี่คือกิ้งก่าอสูรเงาเพลิงสายเลือดระดับห้า ระยะเติบโต พลังระดับสาม หากเจ้าชนะข้าได้ แมวเงาส้มของเจ้านี่ข้าเอาด้วย ไม่อย่างนั้นคุกเข่าขอขมาเสียดี ๆ!" ชายวัยกลางคนหยิ่งผยองอย่างยิ่ง เปิดประตูแสงบานหนึ่ง แล้วกิ้งก่ายักษ์สีดำสนิทก็เดินออกมา
"ขายให้เจ้า? ฝันไป ข้าจะคิดไม่ให้เสีย" หลินเฟิงตอบอย่างไม่แยแส