วันรุ่งขึ้น
เมื่อแสงแรกแห่งอรุณทอแสงเข้าสู่ห้อง หลินหรานก็ค่อยๆ ตื่นจากการบำเพ็ญเพียรอย่างลึกซึ้ง
"สบายจริงๆ ดูเหมือนภารกิจหาหินแหล่งพลังงานดวงดาวต้องรีบจัดการเสียแล้ว ไม่เช่นนั้นพอเดินทางกลับ ระดับการฝึกคงลดลงอย่างมากแน่นอน"
หลินหรานดูดซับพลังดวงดาราบริสุทธิ์ในห้องบำเพ็ญจนหมดสิ้น ยืดเส้นยืดสาย แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปชำระร่างกาย
ซือถูเฟิง ซูเสี่ยว และคนอื่นๆ ในห้องอื่นๆ ก็ทยอยตื่นขึ้นมาทีละคน พวกเขาทำเหมือนหลินหราน กำลังล้างหน้าล้างตากันอยู่
ครู่ต่อมา ทั้งห้าคนก็มาพบกันที่ห้องโถงชั้นล่าง
"ตอนนี้เกือบแปดโมงแล้ว ไปกินข้าวเช้ากันก่อนเถอะ เมื่อวานเจ้าหน้าที่บอกว่าสองทุ่มกว่าจะมาถึง เรายังมีเวลา" หลินหรานมองนาฬิกาแขวนผนังแล้วพูดขึ้น
"ไปกัน!"
ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย
จากนั้นทั้งห้าคนก็ออกจากคฤหาสน์ มุ่งหน้าไปทางห้องอาหาร
ขณะเดียวกัน ผู้เข้าแข่งขันจากภูมิภาคอื่นๆ ก็เดินออกมาจากคฤหาสน์เช่นกัน
ในจำนวนนั้น ผู้เข้าแข่งขันจากภาคตะวันออกและภาคกลางต่างก็ยิ้มและพยักหน้าให้หลินหรานและพวกพ้อง
หลินหรานและพวกพ้องไม่รีรอ รีบตอบรับกลับไป
ส่วนผู้เข้าแข่งขันจากภาคเหนือต่างก็ไม่แม้แต่จะมองหลินหรานและพวกพ้องตรงๆ ส่งเสียงเย้ยหยันเบาๆ แล้วเดินไปทางห้องอาหาร
แน่นอนว่ามีข้อยกเว้นหนึ่งคน นั่นคือชายหนุ่มชุดขาวเมื่อวานนี้ วันนี้เขายังคงสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ดูสะอาดตาสดชื่นมาก
