เงาดำนั้นเมื่อพลาดเป้าหมายเยว่เทียนเหินไปแล้ว ก็เสียบเข้าที่พื้นเบื้องหน้าโดยพลัน พลังคลื่นอันเข้มข้นทำให้พื้นดินทั้งผืนแตกสลาย
"ข้าเป็นคนของตระกูลมู่หรง พวกเจ้ามารเหล่านี้กล้าฆ่าข้ารึ!"
เมื่อเห็นเงาดำที่มีพลังน่าเกรงขามเช่นนั้น เยว่เทียนเหินก็ตกใจ คิดว่าเป็นมารตาบอดอีกตัวที่ไล่ตามมา จึงตะโกนออกมาด้วยความโกรธ
"ไม่ใช่! ไม่ใช่มาร!"
เยว่เทียนเหินกวาดสายตามองเงาดำที่ปักอยู่บนพื้น พอพบว่ามันคือดาบยาวขึ้นสนิมก็ตกใจยิ่งขึ้น
"นี่มันดาบสนิมนั่น เจ้าคือหลินหราน!" เยว่เทียนเหินอุทาน
"เหอเหอ ปฏิกิริยาเจ้ายังไวอยู่ดีนี่นา"
หลินหรานค่อย ๆ เดินออกมาจากตรอกเล็ก ๆ ด้านข้าง บนร่างปรากฏเกราะพลังดวงดาราที่กลายเป็นรูปธรรมแล้ว คลื่นพลังดวงดาราอันแข็งแกร่งกดดันเยว่เทียนเหินให้ถอยร่นไปเรื่อย ๆ
"เจ้าต้องการอะไร ข้าเป็นคนตระกูลมู่หรงนะ หากเจ้าลงมือฆ่าข้า เจ้าต้องตายแน่นอน"
หากอยู่ในช่วงรุ่งเรือง เยว่เทียนเหินย่อมไม่เกรงกลัวหลินหราน แต่ตอนนี้เขาบาดเจ็บสาหัส อีกทั้งหลินหรานยังมีพัดขนนกเจ็ดสีที่น่าสะพรึงกลัวนั้น ไม่ว่าจะอย่างไรเขาก็ไม่มีทางชนะ
ดังนั้นตอนนี้ทำได้เพียงอ้างชื่อเสียงตระกูลมู่หรง หวังว่าจะข่มขวัญหลินหรานได้
และที่นี่ก็ใกล้กับจวนมู่หรงมากแล้ว หากมีโอกาสเมื่อใด เยว่เทียนเหินจะรีบหนีทันที
"อย่างไร กลัวแล้วรึ?"
"ต่อให้ข้าฆ่าเจ้าเดี๋ยวนี้ ใครจะรู้เล่า?"